كه فرمود هر كسى قرض يا عيالى بگذارد خرج آنها با من است و هر كسى مالى را بگذارد متعلق به ورثه اوست پس شخص ولايت بر خويش ندارد وقتى مالى نداشت « 1 » و بر خانواده خود هم امر و دستورى ندارد وقتى بآن‌ها خرجى ندهد پيامبر و امير المؤمنين و كسى كه بعد از آن دو است اين كار بر آنها لازم است به همين جهت از خودشان بر آنها مقدم‌ترند . سبب اسلام عموم يهودان بعد از همين فرمايش پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بود آنها از خود و خانواده‌شان مطمئن شدند . كافى : صباح بن سيابه از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله فرمود هر مؤمن يا مسلمانى بميرد و قرضى بگذارد كه در راه به دو اسراف خرج نكرده بوده پرداخت آن قرض بر امام است اگر پرداخت نكرد گناهش به گردن اوست . خداوند تبارك و تعالى ميفرمايد إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ الْمَساكِينِ چنين شخصى جزء غارمين و قرض‌داران است كه در اين آيه دستور داده شد اگر نپردازد گناهش بر اوست « 2 » . كافى : حنان از پدرش از حضرت باقر عليه السّلام نقل مىكند كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله فرمود امامت صلاحيت ندارد مگر براى كسى كه در او سه خصلت باشد پرهيزكارى مخصوصى كه مانعش شود از گناه و حلمى كه بوسيله آن جلو خشم خود را بگيرد و نيكو اداره كردن آنها را بطورى كه همچون پدرى مهربان باشد . كافى : محمّد بن مسلم از مردى بنام محمّد از اهالى مازندران نقل مىكند كه گفت از حضرت رضا عليه السّلام شنيدم ميفرمود قرض دار كسى است كه قرض در راه حق بگيرد يا تقاضاى قرض نمايد در راه حق ( اين ترديد از راوى است ) به مدت يك سال اگر گشايش يافت و گر نه امام از جانب او از بيت المال

--> ( 1 ) شايد منظور اين باشد كه پيش خود شرمنده است كه درآمد ندارد : ( 2 ) بر فرض محال است و الا امام پرداخت خواهد كرد .