حضرت جواد عليه السّلام را معتصم بوسيله سمّ شهيد كرد . حضرت امام على النقى را متوكل با سم شهيد نمود و امام حسن عسكرى را معتضد عباسى با سمّ شهيد كرد . ما معتقديم كه واقعا اين اتفاقات براى آنها پيش آمد نه اينكه در عالم خيال و گمان مردم و يا به صورت شك و ترديد هر كه خيال كند كه ظاهرا چنين ميشد نسبت به همه يا يكى از ائمه عليهم السّلام هرگز بر اعتقاد و دين ما نيست و ما از او بيزاريم پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله اطلاع داده و همچنين ائمه عليهم السّلام كه آنها شهيد ميشوند هر كه بگويد كشته نشده‌اند . آنها را تكذيب نموده و هر كس آنها را تكذيب كند خدا را تكذيب نموده و با تكذيب خدا كافر شده و از دين اسلام خارج است . و هر كه جز اسلام دين ديگرى بپذيرد از او پذيرفته نميشود و در آخرت از زيانكاران است . توضيح : در بعضى از كتب معتبره از صدوق اين مطلب روايت شده به همين طريق جز اينكه . حضرت امام على النقى را نوشته معتز مسموم كرد و امام حسن عسكرى را معتمد عباسى مسموم كرد . در مورد امام على النقى اين قول بواقعيت نزديك‌تر است زيرا بعضى از روايات شاهد اين است كه متوكل در زمان حضرت امام على النقى از دنيا رفته مگر اينكه گفته شود اين كار بدستور او پس از فوتش انجام گرفته و اين هم بعيد است همچنين در مورد امام حسن عسكرى نيز شهادتش بوسيله معتمد بيشتر مورد اعتماد است بدليل اينكه در احوال آن جناب خواهد آمد كه بيشتر دانشمندان معتقدند در زمان معتمد از دنيا رفته . ابن طاوس در كتاب اقبال در مورد صلوات بر ائمه عليه السّلام در هر روز ماه رمضان وقتى بنام حضرت امام حسن عسكرى ميرسد مينويسد و خداوند عذاب كسى را كه شريك خون آن جناب شد كه او معتمد عباسى بود دو چندان كند و بروايت ابن بابويه قمى معتضد بود .