العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
172
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
برود همانطور كه او گفته بود شد زيرا عمر از دنيا رفت و حق ما برگشت نكرد و از بين رفت . * از على عليه السّلام راجع به خمس سؤال شد فرمود حق ما است از ما جلوگيرى كردند صبر كرديم . عمر بن عبد العزيز برگرداند آن را به حضرت باقر باز مامون نيز برگرداند كسانى كه صدقه بر آنها حرام است و از جهت احترام و شرافت برايشان سهمى معين كردهاند با ناراحتى تمام بدشوارى صبر ميكنند و از فقر و تنگدستى ميميرند يكى شمشيرش را بگرو ميگذارد و ديگرى لباسش را ميفروشد تماشا مىكند به سهم خود با چشم بيمار و با شدت تنگدستى روزگار ميگذراند هيچ گناهى ندارد جز اينكه جدش پيامبر اكرم است و پدرش على مرتضى است . مناقب : حضرت باقر عليه السّلام در مورد آيه وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً فرمود اينها اوصياء هستند كه از ترس دشمن خود چنين راه ميروند . علل الشرائع و خصال : عبد الرحمن بن كثير از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرد كه فرمود گناهان كبيره هفت قسم است در باره ما نازل شده و از حق ما حلال شمردند اول آنها شرك بخداى عظيم است . قتل نفس كه خدا حرام كرده و خوردن مال يتيم و عقوق والدين و نسبت زنا بزن شوهردار و فرار از جنگ و انكار حق ما . اما شرك به خدا . در باره ما خداوند مطالب زيادى نازل نموده و پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله نيز مطالبى فرموده هم خدا را تكذيب كردند و هم پيامبر را در نتيجه مشرك به خدا شدهاند . اما قتل نفس كه خدا حرام كرده حضرت حسين بن على عليه السّلام را شهيد كردند با اصحابش ، و اما خوردن مال يتيم سهم ما را از غنيمت از بين بردند كه خدا بما داده ، به ديگران دادند .