خدا لعنت كند ابو الخطاب را به خدا قسم اين طور به او نگفته‌ام من به او گفتم وقتى حق را شناختى هر عمل خيرى كه ميخواهى انجام بده خداوند مىپذيرد خداوند مىفرمايد مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فِيها بِغَيْرِ حِسابٍ و در اين آيه مىفرمايد مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً . معانى الاخبار : فضيل بن عثمان گفت از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدند كه آقا اين ناپاكان از پدرت حديثى نقل مىكنند . كه فرموده : وقتى عرفان يافتى هر چه ميخواهى بكن به همين دليل هر كار حرامى را حلال ميدانند فرمود خدا آنها را لعنت كند اينها را چه شده ؟ پدرم فرمود وقتى حق را شناختى هر عمل خيرى كه مايلى انجام ده كه از تو خدا قبول مىكند . احتجاج : از امير المؤمنين عليه السّلام در جواب مرد كافرى كه ادعاى تناقض در قرآن ميكرد امير المؤمنين عليه السّلام فرمود اما آيه فَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلا كُفْرانَ لِسَعْيِهِ و آيه وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى تمام اينها سودى ندارد مگر با هدايت و هر كس به او نام ايمان را بدهند شايسته نجات نخواهد بود از چيزهائى كه موجب هلاكت گمراهان شد . اگر چنين بود بايد يهوديان نجات مىيافتند بواسطه اعترافى كه بتوحيد و اقرارى كه به خدا دارند و ساير اشخاصى كه اقرار بوحدانيت دارند از قبيل شيطان و اشخاص ديگرى كه از او در كفر پائين‌ترند . اين مطلب را خداوند در اين آيه بيان نموده الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ و اين آيه ديگر . الَّذِينَ قالُوا آمَنَّا بِأَفْواهِهِمْ ايمان داراى حالات و درجاتى است كه شرح آن به طول مىانجامد . از آن جمله ايمان بر دو وجه است 1 - ايمان بقلب و ايمان به زبان . چنانچه منافقين در زمان پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله همين طور بودند بواسطه نيروى اسلام و ترسى كه داشتند با زبان ايمان آوردند ولى در دل ايمان نداشتند . پس ايمان