العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
145
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
بقلب تسليم در مقابل خدا است كسى كه امور را به خدا واگذارد از دستور او سرپيچى نمىكند چنانچه شيطان از سجده براى آدم و بيشتر امتها از اطاعت پيمبران سرپيچى كردند توحيد براى آنها نفعى نداشت چنانچه براى شيطان سودى نبخشيد آن سجدههاى طولانى چون او يك سجدهاش چهار هزار سال طول كشيد چون او نظرى جز رسيدن بموقعيتهاى مادى و دنيوى و رسيدن بمقام نداشت به همين جهت نماز و صدقه سودى ندارد مگر با هدايت به راه نجات و طريق حق . علل الشرائع : مفضل بن عمر گفت حضرت صادق عليه السّلام نامهاى نوشت كه در آن چنين نوشته بود : خداوند هيچ پيامبرى را نفرستاده كه دعوت بمعرفت خدا كند ولى اطاعت از امر و نهى در دعوت او نباشد خداوند از بندگان قبول مىكند عمل بواجباتى را كه قرار داده با حفظ حدودى كه معين كرده با معرفت كسى كه دعوت به خدا مىنمايد هر كسى اطاعت كند حرام ميداند ظاهر و باطن حرام را نماز ميخواند و روزه ميگيرد و حج و عمره انجام ميدهد و تعظيم تمام دستورات خدا را مينمايد هيچ يك را وانگذارد و تمام خوبىها را عمل كند و تمام اخلاق پسنديده را و از هر بدى پرهيز كند . و هر كسى گمان كند حلال پيمبر را حلال و حرام را حرام دانسته بدون معرفت پيامبر حلالى را حلال و حرامى را براى خدا حرام ندانسته و هر كه نماز بخواند و زكات دهد و حج و عمره بجا آورد تمام اين كارها بدون معرفت كسى كه خدا اطاعت او را واجب نموده انجام دهد هيچ كارى را انجام نداده نه نماز و نه روزه و نه زكات و حج و عمره بجا آورده و نه غسل از جنابت كرده و پاك نشده نه حرامى را حرام و نه حلالى را حلال دانسته اهل نماز نبوده گر چه ركوع و سجود كرده و نه زكات و حج انجام داده تمام اينها در صورتى صحيح است كه بشناسد كسى را كه خداوند بر مردم منت نهاده با اطاعت كردن و پيروى از او . هر كه او را بشناسد و اطاعت كند خدا را اطاعت نموده و هر كسى خيال كند