و روزى بدست ما است از آنها نيز بيزاريم مانند بيزارى عيسى بن مريم از نصارى خدايا ما آنها را بچنين اعتقادى وانداشته‌ايم ما را مواخذه از اعتقاد آنها نفرما ما را ببخش از ادعاى بيجاى آنها و بر روى زمين احدى از ايشان را نگذار اگر آنها را آزاد گذارى بندگانت را گمراه ميكنند و جز فاجر و كافر توليد نخواهند نمود . از زراره روايت شده كه گفت به حضرت صادق عليه السّلام گفتم يكنفر از اولاد عبد اللَّه بن سبا قائل بتفويض است ، پس فرمود تفويض چيست ؟ گفتم خداوند تبارك و تعالى محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم و علي را آفريد مسأله خلق و روزى و مرگ و زندگى را به آنها واگذار نمود فرمود : به خدا دروغ ميگويد دشمن خدا وقتى او را ديدى اين آيه را برايش بخوان كه در سورهء رعد است أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَ هُوَ الْواحِدُ الْقَهَّارُ من پيش او رفتم و اين آيه را خواندم مثل اينكه دهانش با سنگ بسته شد يا گفت مثل اينكه گنگ شد . خداوند به پيامبر امر دين را واگذار نموده و فرموده است : ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا او نيز اين مقام را بائمه عليهم السّلام تفويض نموده . علامت مفوضه و غاليان و كسانى كه شبيه آنها هستند اين است كه مشايخ قوم و دانشمندان اين ناحيه را نسبت بتقصير و كوتاهى ميدهند ( كه در مقام و شأن پيامبر و ائمه كوتاهى ميكنند ) علامت غاليان حلاجى اينست كه مدعى تجلى هستند با عبادت با اينكه نماز و تمام فرائض را ترك كرده‌اند و مدعى عارف بودن باسم اعظم خدايند و ميگويند خدا در آنها حلول مىكند و مدعى هستند كه ولى وقتى بمرتبه خلوص برسد و عارف بمذهب آنها باشد از انبياء بالاتر است و ديگر از ادعاهاى آنها علم كيميا است با اينكه جز مشتى دغل بازى و ظاهر سازى و اشتباه اندازى كار ديگرى براى مردم مسلمان ندارند .