أَنْ يَشاءَ اللَّهُ در اين موقع پرده آويخته شد ديگر من نميتوانستم آن را بالا بزنم . امام حسن عسكرى عليه السّلام به من نگاهى كرد با لبخند فرمود كامل ديگر براى چه نشسته‌اى امام و حجت پس از من حاجت و تقاضاى ترا خبر داد من از جاى حركت نموده خارج شدم ديگر او را نديدم . ابو نعيم گفت من كامل را ديدم از همين حديث از او پرسيدم به همين طريق برايم نقل كرد . تفسير عياشى : از جابر جعفى نقل كرد كه اين آيه را خدمت حضرت باقر عليه السّلام خواندم لَيْسَ لَكَ مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ فرمود آرى به خدا قسم براى او از امر مقدارى و مقدارى و مقدارى است آن طور كه تو گمان كرده‌اى نيست ولى من براى تو توضيح دهم كه خداوند بزرگ وقتى به پيامبر دستور داد كه خلافت و ولايت علي عليه السّلام را اظهار نمايد پيامبر اكرم در انديشه دشمنى خويشاوندان خود شد نسبت بعلى و سابقه‌اى كه از آنان داشت و اين به آن جهت بود كه خداوند علي را بر تمام آنها برترى بخشيده بود در تمام صفات آن ، اول كسى بود كه ايمان به پيامبر و رسالت او آورد از تمام مردم بيشتر خدا و پيامبرش را نصرت مينمود و از همه بيشتر با دشمنان پيكار داشت و از همه بيشتر كينه با دشمنان خدا و پيامبر داشت و مقام علمى او كه هيچ كس را ياراى هماوردى با او نبود و ساير مناقبى كه از حد شمارش بيشتر است . وقتى پيامبر بفكر دشمنى آنها با على افتاد كه بر او رشگ مىبرند دلتنگ شد خداوند به او اطلاع داد كه اين امر مربوط به او نيست اين بستگى به خدا دارد كه علي وصى و ولىّ امر بعد از او باشد منظور از آيه اينست چگونه ممكن است او اختيارى نداشته باشد با اينكه به او تفويض نموده كه هر چه را حلال كند حلال است و هر چه را حرام كند حرام است بدليل اين آيه ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا . تفسير عياشى : جابر گفت براى حضرت باقر عليه السّلام اين آيه را كه خطاب به پيامبر است خواندم لَيْسَ لَكَ مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ و تقاضاى تفسير آن را نمودم