آن جناب فرمود اين مربوط بدستورى است كه خدا داد و اراده كرده بود زيرا پيامبر اكرم خيلى علاقه داشت كه علي جانشين او باشد ( و كسى مزاحم او نشود ) ولى خداوند خلاف آنچه را پيامبر مايل بود اراده كرده بود . عرضكردم پس معنى اين چيست ؟ فرمود منظور خداوند اينست كه اى محمّد تو در مورد علي و ديگرى كارى ندارى مگر اين آيه را بر تو نازل نكرده‌ام الم أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَ هُمْ لا يُفْتَنُونَ تا وَ لَيَعْلَمَنَّ آيا گمان ميكنند مردم به همين كه بگويند ايمان آورديم رها ميشوند و آزمايش نخواهند شد ( چرا آزمايش ميشوند ) . پيامبر اكرم به خدا واگذار كرد ( منظور اينست كه پيامبر مايل بود بدون مزاحم علي عليه السّلام جانشين او شود ولي خداوند ميخواست مردم آزمايش شوند و منافق از مؤمن شناخته شوند ) . تفسير عياشى : جرمى از حضرت باقر عليه السّلام نقل كرد كه آن جناب اين آيه را خواندند لَيْسَ لَكَ مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظالِمُونَ يعنى تو نميتوانى توبه آنها را بپذيرى و يا ايشان را عذاب كنى اين بسته بخواست خدا است پس اين اختيار نداشتن مربوط بموضوع مخصوصى است . كشف الغمه : مناقب خوارزمى از جابر نقل مىكند كه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود وقتى خداوند آسمانها و زمين را آفريد آنها را خواند جواب دادند به آنها نبوت من و ولايت علي را عرضه داشت آنها پذيرفتند سپس خلق را آفريد و بما امر دين را واگذار كرد پس سعيد كسى است كه بواسطه ما سعادت يابد و شقى كسى است كه بواسطه ما شقاوت يافته ما حلال خدا را حلال و حرام او را حرام ميداريم . * - از كتاب رياض الجنان فضل بن محمود فارسى باسناد خود از محمّد بن سنان نقل مىكند كه گفت خدمت حضرت باقر عليه السّلام بودم صحبت از اختلاف شد