العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
201
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
كس امير المؤمنين عليه السّلام را از حد بندگى خارج كند او نيز از مغضوب عليهم و از گمراهان است . و امير المؤمنين عليه السّلام فرمود « لا تتجاوز و ابنا العبودية ثم قولوا ما شئتم و لن تبلغوا » ما را از مرحله بندگى خارج نكنيد سپس هر چه ميخواهيد در فضل ما بگوئيد و نخواهيد توانست به تمام فضائل ما رسيد بپرهيزيد از غلو مانند غلو نصارى من از غاليان بيزارم . مردى از جاى حركت كرده گفت يا بن رسول اللَّه خدايت را براى ما توصيف فرما مردم محلّه ما در اين مورد باختلاف سخن ميگويند . حضرت رضا عليه السّلام هر كس خدا را با مقايسه موجودات توصيف كند پيوسته تا ابد در اشتباه است و گمراه و از واقعيت منحرف است و اعتقاد خوبى ندارد سپس فرمود من خدا را ميستايم به همان طور كه خود را معرفى نموده بىآنكه او را در انديشه خود تصور نمايم و او را توصيف ميكنم به همان نحوى كه خود را توصيف نموده او را توصيف ميكنم بىآنكه صورتى برايش قائل شوم با حواس درك نميشود با مردم مقايسه نميگردد . بوسيله آيات و نشانههاى خلقت شناخته مىشود بعيد است نه با تشبيه نزديك است در حال فاصلهاى كه دارد اما شبيه نزديكى موجودات با يك ديگر نيست دوام و پايداريش بوهم نمىگنجد و نميتوان مثالى در ذات برايش تعيين نمود و در داورى ستم روا نميدارد آفرينش بسوى برنامهاى كه معين شده براى آنها مطيعند و بجانب آنچه در تقدير پنهانش براى آنها معين كرده رهسپارند بر خلاف آنچه براى آنها معين كرده عمل نميكند و اراده ديگرى ندارند او نزديك است نه بطورى كه بچسبد و دور است نه آن طور كه فاصله مكانى داشته باشد استدلال بر وجودش مىشود بدون اينكه مثالى برايش معين شود و بيگانگى او اعتراف مىشود بىآنكه تجزيه پذير باشد با آيات شناخته مىشود و با علامات اثبات ميگردد جز او خدائى نيست كبير و متعال است . آن مرد گفت پدر و مادرم فدايت باد يا ابن رسول اللَّه بعضىها را من