العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)

202

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)

ميشناسم كه اظهار محبت با شما خانواده را دارند و مدعى هستند كه تمام اين صفات را حضرت علي عليه السّلام دارا است و او پروردگار جهانيان است . همين كه حضرت رضا عليه السّلام اين سخن را شنيد بدنش بلرزه افتاد و عرق از جبينش جارى گرديد . فرمود : سبحان اللَّه او منزه است از آنچه ستمگران و كافران ميگويند مگر علي عليه السّلام غذا نميخورد و آب نمىآشامد و ازدواج ندارد و از مخلوقات نيست و با تمام اين اوصاف با خضوع نماز ميخواند با دقت تمام در مقابل خدا و آه و سوز و گداز دارد كسى كه چنين باشد ممكن است خدا باشد اگر او خدا باشد تمام شماها نيز خدا خواهيد بود به جهت مشاركت با او در اين صفات كه شاهد مخلوق بودن صاحب آن است . آن مرد گفت : يا بن رسول اللَّه آنها مدعى هستند چون حضرت علي عليه السّلام معجزاتى داشته كه جز خدا كسى نمىتواند چنين كارهائى را بكند دليل است بر اينكه او خدا است ولى چون با صفات مخلوق عاجز براى آنها خود را آشكار نموده بر ايشان مشتبه گرديده و آنها را به آزمايش و امتحان در آورده تا او را بشناسند و با اختيار و اراده خود ايمان آورند . حضرت رضا عليه السّلام فرمود : اول چيزى كه اينجا هست آن است كه اينها نمىتوانند جواب بدهند به كسى كه همين استدلال را براى آنها بر عكس كند و بگويد وقتى از او فقر و تنگدستى مشاهده ميگردد اين مشاهدات كسى است كه داراى چنين صفاتى است و با او ضعفاء و محتاج‌ها شريك هستند معجزات اگر از او سر زد كار خود او نيست و مسلم است اين معجزاتى كه از او سر مىزند كار قادر توانائى است كه شباهت بمخلوق ندارد نه كار مخلوق محتاج و شريك فقر و فاقه محتاج‌ها . سپس فرمود : اين كفار گمراه از جهل و نادانى كه نسبت بشناخت خود