دوست داشته باشد پيامبر را نميرسد كه با او دشمن باشد ولى كسى كه مراعات اين واجب را نكرد و با اهل بيت دشمن بود بايد پيامبر او را دشمن بدارد چون او يكى از فرايض خدا را ترك نموده اينك چه فضيلت و شرافتى از اين بالاتر است . خداوند اين آيه را بر پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلم نازل فرمود : قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى پس از نزول آيه پيامبر اكرم در جمع اصحاب از جاى حركت كرده ثناى پروردگار را بجاى آورده فرمود : مردم خداوند چيزى را براى شما واجب نموده كه مربوط به من مىشود آيا تعهد انجام آن را مينمائيد كه كسى جواب نداد و فرمود مردم اين طلا و نقره و خوردنى و آشاميدنى نيست گفتند پس بفرمائيد چيست آن جناب همان آيه را خواند گفتند امّا اين مطلب را تعهد ميكنيم اما بيشتر آنها وفا نكردند . خداوند هيچ پيامبرى را نفرستاد مگر اينكه به او وحى نمود كه از قوم خود پاداشى نخواهد زيرا خداوند خود پاداش پيامبران را ميدهد ولى در مورد حضرت محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم محبت خويشاوندانش را واجب نمود و دستور داد كه اجر و پاداش خود را در ميان مردم قرار دهد تا خويشاوندانش را دوست بدارند به اين طور كه عارف بفضل و مقام آنها بشوند آن فضل و مقامى كه خداوند براى ايشان واجب نموده ( كه عبارت است از وجوب اطاعت و ساير امتيازات ) زيرا محبت و مودّت به مقدار عرفان و فضيلت است . وقتى خداوند اين مطلب را واجب كرد براى آنها سنگين آمد زيرا فرمانبردارى سنگين است گروهى كه خداوند از آنها پيمان وفا دارى گرفته بود به اين شرط وفا نمودند ولى معاندين و منافقين منكر شدند و از حدّ و اندازه‌اى كه خداوند قرار داده بود خارج كردند گفتند منظور از قرابت پيامبر تمام عرب هستند و همه امت بالاخره هر چه باشد اين مطلب مسلم است كه مودّت براى خويشاوندان واجب شده هر چه به پيامبر نزديكتر باشند محبت لازم‌تر است به