العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
14
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
ما را از نور عصمت خود آفريد سپس ما را صورت بخشيد از طينتى مخزون و پنهان داشته از زير عرش آن نور را در اين طينت قرار داد در نتيجه ما موجود و بشرى نورانى بوديم هيچ كس بهرهاى از چگونگى خلقت ما ندارد رواح شيعيان ما را از بدنهاى ما آفريد و بدنهايشان را از طينتى مخزون و پنهان داشته كه پائينتر از آن طينت بود براى احدى نصيبى در چگونگى خلقت آنها قرار نداد بجز انبيا و مرسلين به همين جهت ما و آنها انسان هستيم و بقيه مردم چون پشهها ناپايدارند كه در آتشند و بسوى آتش رهسپارند . از كتاب رياض الجنان : انس بن مالك گفت : يك روز پيامبر اكرم به نماز صبح اشتغال داشت در محراب ايستاد چون ماه تابان عرضكردم اگر صلاح بدانيد اين آيه را براى ما تفسير فرمائيد : فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ . فرمود : منظور از پيامبران من هستم صديقين علي بن ابى طالب اما شهدا عمويم حمزه و اما صالحين دخترم زهرا و فرزندانش حسن و حسين . عباس از گوشه مسجد به خدمت پيامبر اكرم آمده گفت : مگر من و شما و علي و فاطمه و حسن و حسين از يك سرچشمه نيستيم فرمود منظورت چيست عمو جان عرض كرد زيرا مرا نام نبردى و به اين مقام مفتخر نكردى . فرمود عمو جان اينكه گفتى من و تو و علي و حسن و حسين از يك سرچشمه هستيم صحيح است ولى خداوند ما را موقعى آفريد كه نه آسمان افراشته و نه زمين گسترده و نه عرش و نه بهشت و نه جهنم بود ما او را تسبيح و تقديس ميكرديم هنگامى كه تسبيح و تقديسى وجود نداشت وقتى خدا اراده كرد ابتداى آفرينش را نور مرا شكافت از آن عرش را آفريد نور عرش از نور من است و نور من از نور خدا است . سپس نور علي بن ابى طالب را شكافت از آن ملائكه را آفريد پس نور ملائكه از نور علي بن ابى طالب است و نور پسر ابى طالب از نور خدا است .