العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
107
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
فرمود : بكردار نيك و تقيه و اعتراف آل محمّد صلى اللَّه عليه و آله و سلم بفضل او از هر چه بپرسى جواب مىدهد . كشف الغمه : محمّد بن اقرع گفت : نامهاى نوشتم به امام عسكرى عليه السّلام پرسيدم آيا امام محتلم مىشود پس از تمام شدن نامه با خود گفتم : احتلام يك نوع شيطنت است خدا اولياء خود را از اين چيزها محفوظ ميدارد در جواب نوشت ائمه در حال خواب مانند حال بيدارى هستند خواب تغييرى در آنها بوجود نمىآورد خداوند اولياء خود را از برخورد شيطان محفوظ مىدارد همانطور كه در دلت خطور كرد . رجال كشى : عيسى بن صفوان از حضرت رضا نقل كرد كه صفوان گفت : من ابراهيم و اسماعيل پسران ابى سمال را خدمت آن جناب بردم سلام كردند و از وضع خود و خانواده خويش در مورد امامت به آن جناب اطلاع دادند راجع به حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام سؤال كردند فرمود از دنيا رفته است گفتند آيا وصيت كرده ؟ فرمود : آرى . پرسيدند بشما وصيت كرد فرمود آرى عرضكردند وصيت به تنهائى فرمود آرى . گفتند مردم اختلاف دارند در اين مورد اما ما پيرو حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام هستيم اگر زنده است چون امام ما است در صورتى كه از دنيا رفته باشد وصى او امام ما است آيا كسى كه چنين عقيدهاى داشته باشد مؤمن است يا نه ؟ فرمود : آرى اين خبر بشما رسيده كه هر كه بميرد در حالى كه امام خود را نشناخته مثل مردم جاهليت مرده است . و او كافر است . گفتند : پس چرا ما نسبت كفر به او نمىدهيم باز پرسيدند حال چنين شخصى چگونه است ، فرمود : ميخواهيد شما را گمراه كنم ( يعنى بر خلاف واقع بگويم ) . عرضكردند تا با چه دليلى بر مردم استدلال كنيم ( در مورد امامت شما ) فرمود