العلامة المجلسي (مترجم :همدانى)
147
بحار الأنوار (ج67 و 68) (فارسى)
دادهام . كسى كه خدا را در قضاء و قدر متهم نموده و رزق و روزى خود را از طرف خدا ديررس خيال كند با خداى مهربان انصاف را مراعات نكرده و در حق خدا تصور باطل كرده است 34 - معانى الاخبار . ابن وليد . . . از على بن ابى طالب عليه السّلام در تفسير آيهء ( وَ كانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُما سورهء كهف 81 يعنى در زير آن ديوار گنجى براى آن دو بچه يتيم بود ) كه فرمود آن كنج لوحى از طلا بود كه در آن نوشته شده بود . بسم اللَّه الرحمن الرحيم لا إله الا اللَّه محمد رسول اللَّه . تعجب دارم از كسى كه ميداند مردن حق است چگونه سرور و خوشحالى به خود راه ميدهد و تعجب دارم از كسى كه ايمان بقضاء و قدر الهى دارد چگونه محزون و اندوهناك مىشود و تعجب دارم از كسى كه آتش دوزخ را يادآور مىشود چگونه ميخندد و تعجب دارم از كسى كه دنيا و تحولات او را از وضعى به وضع ديگر مىبيند چگونه دل به دنيا بسته و اطمينان به او پيدا مىكند ؟ 35 - خصال . از پدرش از سعد . . . از ثمالى از حضرت باقر عليه السّلام كه فرمود بنده هميشه در بين سه چيز قرار گرفته است 1 - بلاها و گرفتاريها 2 - قضاء الهى 3 - نعمت الهى . هنگام بلا و گرفتارى صبر و شكيبائى فريضه و واجب است . هنگام قضاء الهى تسليم شدن فريضه و واجب است . هنگام نعمت الهى شكر و سپاسگزارى فريضه و واجب است . در محاسن همچنين آمده . 36 - معانى الاخبار . ابن وليد . . . از ابن ابى العلاء از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود . شرك به خدا از راه رفتن مورچه پنهانتر است كه حتى يكدرجه از شرك اين است كه به منظور يادآور شدن چيزى انسان انگشتر خود را از انگشتى بانگشت منتقل سازد و نظير آن 37 - تفسير قمى . در تفسير آيه شريفه وَ لا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فاعِلٌ ذلِكَ غَداً إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ سورهء كهف 23 هرگز نگوئى كه من اين كار را فردا انجام خواهم داد مگر اينكه خدا بخواهد . گويد كه در خبر چنين آمده . كه قريش از رسول اكرم سؤالى نمودند . حضرت بدون اينكه ان شاء اللَّه بگويد به آنان گفت فردا پاسخ شما را خواهم داد روى همين جهت تا چهل روز وحى الهى از حضرت قطع شد و در آخر اين آيه بعنوان دستور العمل كلى بر حضرت نازل شد . 38 - قصص الأنبياء باسناد خود از صدوق . . . از مقاتل بن سليمان از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود . هنگامى كه موسى بن عمران بكوه طور رفت و با خداى خود مناجات نمود عرضه داشت خداوندا خزانههاى خود را به من ارائه كن . خطاب رسيد اى موسى خزانههاى من اين است كه هر وقت ارادهء نمايم چيزى را ميگويم باش . آن چيزى كه مشيت من بوده مىشود و بوجود مىآيد . عرض كرد خداوندا چه كسى بيش از همه مورد خشم و غضب تو است ؟ خداوند