واگذار شود براى تمامى كارها بس است و او كفايت خواهد نمود پس توكل بر او كن - ما يفتح اللَّه من رحمه - آن نعمتهائى كه خداوند براى بندگان خود سزاوار بداند ( از قبيل صحت و امنيت و نعمت علم و نبوت و ولايت كه على بن ابراهيم از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود متعه هم از اين نعمتها است ) - فلا ممسك لها - هيچ كس نميتواند مانع شود و ما يمسك فلا مرسل له من بعد - و اگر از جهت عدم شايستگى مردم نعمت خود را باز دارند هيچ كس جز او نميتواند آن نعمت را بياورد - و هو العزيز الحكيم - و او بر همه غالب و پيروز و احدى نميتواند با او بمنازعه و مبارزه برخيزد و هر چيز را بجا و با آگاهى انجام ميدهد من كان يريد العزة - كسى كه در صدد كسب غزت و عظمت است - فللَّه العزه جميعا - پس بايد او را از خدا بطلبد كه عزت كلا براى او است و در تفسير مجمع از پيامبر صلى اللَّه عليه و آله است كه فرموده : پروردگار شما هر روز اعلام ميدارد و ميفرمايد . من عزيزم و هر كس عزت هر دو جهان را ميخواهد بايد سر بفرمان عزيز ( من ) باشد . - أ ليس اللَّه بكاف عبده و يخوفونك بالذين من دونه آيا خداوند نميتواند امور بنده‌اش را كفايت كند . اى رسول ما اينان ترا از ناحيه معبودهاى خود تهديد ميكنند كه چنين گفته شده قريش به پيامبر عرض كردند . ما ميترسيم كه اين خدايان ما تو را آسيب بزنند چون تو اينها را نكوهش ميكنى - و در روايت على بن ابراهيم است كه معناى آيه اين است كه عده‌اى به تو ميگويند اى محمد على عليه السّلام را بر ما برترى مده و او را اين طور بزرگ نكن و گر نه ما از تو دست برداشته و ملحق بكفار ميشويم و با اين روش تو را تهديد ميكنند - أ ليس اللَّه بعزيز ذى انتقام - آيا خداوند غالب و قاهر نيست ؟ و از دشمنان انتقام نخواهد گرفت ؟ : ليقولن اللَّه - اگر سؤال شود خالق كيست ؟ قطعا ميگويند خدا دليل بر وحدانيت او روشن و آشكار است - قل أ فرأيتم . . . - بگو به آنان پس از اين اقرار و اعتراف كه خالق و آفريدگار جهان خداوند يكتا است اگر خداوند متعال اراده زيان و يا ارادهء رحمت و لطف بنمايد آيا اين خدايان مىتوانند مانع ارادهء او بشوند - قل حسبى اللَّه - بگو براى رساندن خير و دفع ضرر و دشوارى خداوند كافى است و قطعا توانائى دارد - عليه يتوكل المتوكلون - متوكلان چون ميدانند همه چيز از او است بر او فقط توكل بكنند . - و هو على كل شيء وكيل - متصرف در هر چيز است - له مقاليد السموات و الارض - تمام كليدهاى آسمانها و زمين از آن او است و غير او اختيار و قدرت بر تصرف در آنها ندارد - يعنى خدا حافظ و نگهدارنده آنها است - و افوض امرى الى اللَّه - من كارهاى خود را به او واگذار مينمايم تا مرا از هر بدى مصون بدارد - ان اللَّه بصير بالعباد - به حال بندگان بينا و آگاه است پس حفظ و حراست خواهد نمود - فوقا هم اللَّه سيئات ما مكروا - از عواقب شوم مكر و حيله آنان نگهداشت . و در خصال از حضرت صادق عليه السّلام است كه