در آن مواردى كه خدا فرمان داده انفاق مىكند بطور كلى بخشش و نبخشيدنش در راه رضاى خدا و بدستور او است . 46 - تمحيص ابى بصير از حضرت صادق عليه السّلام نقل كند كه فرمود : هر چيزى حد و حقيقتى دارد عرض كردم حد يقين چگونه است ؟ فرمود اينكه جز از خدا از هيچ چيز ديگر ترس و خوفى نداشته باشى . 47 - تمحيص جابر جعفى از حضرت صادق عليه السّلام نقل كند كه فرمود : انسان لذت و مزه ايمان را در صورتى ميچشد كه يقين داشته باشد آنچه به او رسيده نميشود كه به او نرسد و آنچه نرسيده ممكن نبوده و نيست كه به او برسد . مشكاة الانوار هم از على عليه السّلام چنين نقل كرده . 48 - تمحيص يونس گويد از حضرت رضا عليه السّلام سؤال كردم در باره ايمان و اسلام فرمود : همانا اولين درجه دين اسلام است و ايمان يك درجه بالاتر از اسلام و تقوى يك درجه از ايمان و يقين يك درجه بالاتر از تقوى است و در ميان مردم چيزى كمتر از يقين قسمت نشده گويد عرض كردم يقين چيست ؟ فرمود : توكل و اعتماد به خدا . تسليم در برابر اراده خدا . رضا و خشنودى به قضا و حكم خدا واگذار نمودن تمام امور به خدا عرض كردم تفسير اينها چيست ؟ فرمود : حضرت باقر عليه السّلام همين طور فرموده . 49 - تمحيص عبد اللَّه بن سنان از حضرت صادق عليه السّلام نقل كرده كه فرمود . محل و مركز ايمان دل است و يقين هم گاهى پيدا مىشود . 50 - كتاب صفّين كه از تأليفات نصر بن مزاحم است عمر بن سعد از مالك بن اعين از زيد بن وهب نقل كرده كه گفت سپاه شام در جنگ صفين نزديك ميشدند به على عليه السّلام به خدا سوگند نزديك شدن آنها هيچ گونه اثرى در روحيه على عليه السّلام نمىبخشيد جز سرعت و شتاب را در رفتن و حركت حضرت بسوى آنان حضرت مجتبى عليه السّلام به پدر گفت : چه مانعى دارد طورى حركت فرمائيد تا نفراتى كه در عقب مانده‌اند برسند ؟ مبادا خطرى متوجه شما شود . فرمود فرزندم ! براى مرگ پدرت روز معينى هست كه پس و پيش ندارد و سعى و كوشش او را تاخير نمىافكند و سرعت و شتاب در حركت او را جلو نمىاندازد به خدا سوگند پدرت باكى ندارد كه مرگش زود برسد يا دير و ابو اسحق گويد . در جنگ صفين على عليه السّلام از ميان سپاه بيرون رفت و عصاى كوچكى در دستش بود . بر سعيد بن قيس گذر كرد سعيد عرض كرد يا امير المؤمنين . آيا نمىترسى يكى از افراد دشمن ناگهان بشما حمله كند كه اين اندازه نزديك آنها ميرويد ؟ فرمود هيچ كس نيست مگر اينكه از جانب خدا حافظ و نگهبانى بر او گمارده شده كه او را از افتادن در چاهى يا خراب شدن ديوارى بر او و يا