چيزهاى پاكيزه و لذائد مشروع را براى تو حلال كرده ولى دوست ندارد كه تو از آنها استفاده كنى ؟ تو در نظر خدا كوچكتر از آن هستى كه چنين باشى . حارث عرضه داشت يا امير المؤمنين شما كه مرا ملامت ميكنى خود لباس خشن و غذاى سفت و سخت دارى فرمود : واى بر تو من مانند تو نيستم ( من در پست رهبرى و پيشوائى هستم ) و خداوند متعال بر رهبران حقيقى و پيشوايان بر حق لازم دانسته كه زندگى و لباس و غذاى خود را با ضعيف‌ترين و مستمندترين طبقات اجتماع تطبيق دهند تا تهيدستى مستمندان آنان را در فشار روحى و ناراحتى قرار ندهد . ( يعنى اين وضع استثنائى در لباس و غذا كه من دارم از جهت مقام و موقعيتى است كه من در دست دارم اين لباس شخص من نيست ، بلكه لباس ، لباس مقام و اين غذا ، غذاى رتبه و پست خطير و پر مسئوليت من است چون مقام ، مقام استثنائى است وظائف و تكاليف استثنائى و انحصارى هم دارد من اگر نتوانستم طبقه فقراء و مستمندان را همرنگ ثروتمندان و طبقات بالاتر بنمايم تا ناراحتىها و عقده‌هاى آنان گشوده شود لا اقل خودم را بايد با آنان همرنگ نموده و زندگى شخص خود را هم سطح آنان بنمايم تا فشار و ناراحتى را احساس نكنند و در زندگى خود حسرت و عقده درونى نداشته باشند ، بلكه با آرامش روحى زندگى كنند و وضع زندگى خود را با زندگى رهبر و پيشواى خود هم سطح و همرنگ ببينند ) . 9 - كتاب الغارات . . . حضرت صادق فرمود : غذاى لذيذ و مطبوعى خدمت على عليه السّلام آوردند حضرت از خوردن آن امتناع ورزيد عرضه داشتند آيا شما اين رقم غذا را حرام ميدانيد ؟ فرمود : نه . ولى ميترسم اگر بخورم نفس من هميشه در هوى و آرزوى او باشد سپس آيه 20 از احقاف را تلاوت نمود - غذاهاى خوب و ثوابهاى ارزنده را شما در دنيا از دست داديد و از حضرت صادق عليه السّلام نقل است كه على عليه السّلام از دست رنج خود هزار برده آزاد كرد و نزد شما هر چه هست باشد همانا حلوا و غذاى خوب على عليه السّلام خرما بود و شير و جامه‌هايش كرباس - و حضرتش هنگامى كه با ليلى ( يكى از همسرانش ) ازدواج كرد حجله عروسى براى او ترتيب دادند حضرت حجله را كنار زد و فرمود دوست دارم همسرم آن طور كه خودش هست باشد . 10 كتاب المسائل با اسناد خود از على بن جعفر نقل كند كه گفت از برادرم موسى بن جعفر عليه السّلام سؤال كردم كه آيا مسلمان مجاز است كه بيابان گردى نمايد و يا در خانه‌اى بعبادت بپردازد و خارج نشود ؟ فرمود نه كراجكى رحمة اللَّه عليه در كتاب كنز الفوائد خود گويد . روزى اتفاق افتاد و ناچار شدم كه در جلسه گروهى از اهل تصوف حاضر شده و شركت كنم . هنگامى كه جلسه برقرار شد و همه حاضر شدند شروع كردند در اجراء برنامه و آواز و غناء و رقص كه رسم و عادت آنان بود و من در گوشه‌اى رفته و كناره‌گيرى