راهى پر فروغ و نورانى ، ايمان آدميان را به كارهاى نيك راهنمائى مىكند و كارهاى نيك نشانه ايمان آدمى است ، بوسيله ايمان از علم مىتوان بهره گرفت و خرابىها را آباد كرد و با دانش از مرگ و عواقب آن مىتوان ترسيد . مرگ آخرين روز زندگى انسان در اين جهان مىباشد ، و بوسيله دنيا مىتوان آخرت را آباد كرد روز قيامت بهشت براى پرهيزگاران آراسته مىگردد و دوزخ براى بدكاران و گمراهان آشكار مىشود ، مردم از قيامت نمىتوانند فرار كنند و آنها شتابان به طرف آن روز در حركت هستند و پايان كارشان به قيامت خواهد انجاميد . 23 - راوندى در نوادر خود از موسى بن جعفر و او از پدرانش از رسول خدا عليهم السّلام روايت مىكند كه فرمود : مؤمن مانند درختى است كه برگهاى آن در تابستان و زمستان نمىريزند گفته شد يا رسول اللَّه آن كدام درخت است فرمود : درخت خرما . 24 - اسحاق بن جعفر از برادرش موسى بن جعفر و او از پدرانش از رسول اكرم عليهم السّلام روايت مىكند كه فرمود : خداوند يكى از بندگان خود را روز قيامت مورد عتاب و سرزنش قرار مىدهد و مىفرمايد : من بيمار شدم چرا از من عيادت نكردى ، گويد بار خدايا تو خداوند بندگان هستى و مريض و دردمند نمىكردى . خداوند متعال مىفرمايد : برادر مؤمنت بيمار شد و تو از آن عيادت نكردى ، به عزت و جلال خودم سوگند اگر به عيادت او مىرفتى مرا در آنجا مشاهده مىكردى ، و بعد هر چه از من مىخواستى به تو مىدادم ، و اين به خاطر شرافت و اعتبار بنده مؤمن در نزد من مىباشد و من بخشنده و آمرزنده هستم . 25 - ميسر گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : مؤمنى از شما روز قيامت از شخصى عبور مىكند كه او را به طرف دوزخ مىبرند ، آن شخص به طرف مؤمن توجه مىكند و مىگويد اى فلان من در دنيا به تو محبت و نيكى كرده‌ام ، در اين هنگام مؤمن به فرشته موكل بر او مىگويد : او را رها كنيد ، فرشته هم به فرمان خداوند او را رها مىكند . 26 - محمد بن حمران از حضرت صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود :