مقصود از آن شيطان است كه در دل آدم وسواس مىكند ، او خرطومى مانند خرطوم خوك دارد ، و آدمى را به طرف دنيا و آنچه خداوند دوست ندارد مىبرد ، ولى هر گاه خدا را ياد كرد او برمىگردد . 19 - امام عليه السّلام در تفسير آيه شريفه « إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ » فرمود : قلب سليم آن است هنگامى كه در محضر خداوند قرار گرفت در آن دل جز خدا نباشد . 20 - ابن جهم گويد : به حضرت رضا عليه السّلام عرض كردم قربانت گردم ميل دارم بدانم مقام من در نزد شما چگونه است ، امام فرمود : بنگريد من در نزد شما چگونه هستم . 21 - ازدى از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمودند : على عليه السّلام فرمود : شك و معصيت در آتش هستند ، آنها از ما نيستند و به طرف ما هم نمىآيند ، دلهاى مؤمنان به ايمان درهم آميخته ، هر گاه خداوند اراده كند آن را روشن نمايد با وحى آن را مىگشايد و در آن بذر حكمت مىافشاند . 22 - طلحة بن زيد گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : پدرم مىگفتند هيچ چيز مانند گناه قلب را فاسد نمىكند ، قلب با گناه جنگ مىنمايد تا آن گاه كه گناه بر او غلبه مىكند ، و در اين هنگام بالا پائين و پائين بالا مىرود . 23 - على بن جعفر از برادرش و او از پدرش عليهم السّلام روايت مىكنند كه خداوند به موسى عليه السّلام وحى كردند اى موسى به زيادى مال و منال خوشحال مباش و در هر حالى كه هستى مرا فراموش مكن ، مال زياد گناهان را از ياد مىبرد و دل را سخت مىگرداند . 24 - ابن نباته گويد : امير المؤمنين سلام اللَّه عليه فرمود : اشكها خشك نمىگردند مگر اينكه دلها سخت شوند ، و دلها هم بخاطر گناه سخت مىگردند . 25 - امام صادق عليه السّلام فرمود : اعراب دلها چهار قسم است مرفوع ، مفتوح ، مجرور و موقوف ، رفع قلب در ذكر خداوند است ، فتح قلب رضايت از خداوند مىباشد ، جرّ آن مشغول شدن به غير خداوند است ، و وقف آن هم غفلت از خدا مىباشد .