العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
573
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
مگر مشاهده نمىكنى كه بندهاى هر گاه ذكر خداوند بگويد و با خلوص در مقابل آن قرار گيرد همه حجابها برداشته مىشوند و بين او و خدا حجابى نخواهد بود ، و هر گاه قلب به رضايت از خدا تن دهد دلها خوشحال مىگردند و آسايش پيدا مىكنند . هنگامى كه قلب به يكى از وسائل و اسباب دنيائى اشتغال پيدا كند ، او ديگر نمىتواند به ياد خدا خود را مشغول كند و همه چيز در برابر او منخفض و تاريك مىگردد ، و مانند خانهاى كه خراب شده و در آنجا همنشينى وجود ندارد . هر گاه دل از ياد خداوند غفلت كرد در اين هنگام او متوقف و محجوب مىشود و به درگاه خداوندى راهى ندارد ، زيرا او دلى سخت پيدا كرده و نور عظمت را از دست داده است و در تاريكيهاى جهل و فساد گرفتار شده و راه خروج ندارد . پس علامت رفع سه چيز است وجود موافقت ، و فقدان مخالفت ، و دوام شوق علامت فتح هم سه چيز مىباشد ، توكل ، صدق و يقين ، علامت جر نيز سه گونه است عجب ، رياء و حرص ، علامت وقف هم سه چيز است ، از بين رفتن لذت ، اطاعت و عدم درك ، تلخى معصيت ، و مخلوط شدن حلال به حرام . 26 - روايت شده كه خداوند متعال براى بندگان خود آئينهاى قرار داده و آن قلب است ، محبوبترين قلبها آن است كه صاف و پرقدرت و رقيق باشد ، در دين خدا محكم و استوار و از گناهان پاك و نسبت به برادران رفيق و مهربان باشد . 27 - هارون بن خارجه گويد : از امام صادق عليه السّلام سؤال كردم من گاهى خوشحال مىگردم بدون اينكه چيزى در خود و يا مال و دوستانم احساس كنم ، و گاهى هم محزون مىگردم بدون اينكه براى خود و با مال و يا دوستانم احساس ناراحتى كرده باشم . امام عليه السّلام فرمود : آرى شيطان به قلب آدم مىاندازد كه اگر تو در نزد خداوند ارج و اعتبارى داشتى دشمن را بر تو مسلط نمىكرد ، و تو را به او محتاج نمىساخت ، آيا مىخواهى در انتظار بمانى همان گونه كه گذشتگان در انتظار