العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

552

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

كردم خداوند مرا از آتش نجات دهد ، فرمود اى مرد بشنويد و به فهميد و بعد از اين يقين حاصل كنيد دنيا بر سه چيز استوار است . نخست عالمى كه سخن بگويد و به علمش عمل كند ، توانگرى كه بخل نداشته باشد و به اهل ديانت انفاق نمايد و فقيرى كه صبر كند ، هر گاه عالم علمش را به مردم نگفت ، و مال‌دار بخل كرد و فقير هم صبر ننمود در اين جا جامعه هلاك و نابود مىشود . اى سائل به زيادى مسجدها گول نخور و از اجتماعات زياد خويشتن را فريب نده زيرا در جامعه‌اى كه وحدت نباشد آن جامعه موفق نمىشود ، با دلهاى پراكنده و افكار مخالف نمىتوان كارى كرد و به هدف‌ها رسيد . اى مردم بدانيد كه مردم بر سه دسته هستند ، گروهى زاهد كه همه چيز را ترك مىگويند ، دسته‌اى راغب كه دنبال همه چيز مىروند ، جماعتى هم صبر مىكنند ، اما زاهد به آنچه از دنيا به او مىرسد هرگز خوشحال نمىگردد ، و اگر چيزى از دستش رفت اندوهگين نمىگردد . اما صابر دنيا را در دلش آرزو مىكند ولى هنگامى كه به او رسيد از آن منصرف مىگردد ، چون سوء عاقبت آن را مىداند ، اما راغب به دنيا او از هر جا برسد مىگيرد و باكى ندارد از حرام است و يا حلال او در حال بدست آوردن مال مىباشد و هدفى جز اين ندارد . بعد از اين گفت : يا امير المؤمنين علامت مؤمن در آن زمان چيست فرمود : بنگرد حق خداوند كدام است دنبال آن برود و متوجه گردد خلاف حق كدام است آن را ترك گويد ، اگر چه مخالف حق از دوستان نزديك او باشد . آن مرد اظهار داشت يا امير المؤمنين شما درست فرمودى و حق مطلب را ادا كردى ، سپس آن مرد از مسجد بيرون شد و از نظرها پنهان گرديد ، مردم هر چه او را طلب كردند نيافتند در اين هنگام على عليه السّلام بالاى منبر تبسم كردند و فرمودند ، شما كجا را جستجو مىكنيد اين برادرم خضر عليه السّلام بود . 2 - ابن صدقه از حضرت صادق عليه السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله فرمود :