بكند نازل نكرده است ، و به آنها بخاطر اين افتراء عظيم سخت اعتراض كرده و مورد نكوهش قرار داده است ، و در قرآن فرموده : كسانى بر خدا افتراء مىبندند كه به آيات او ايمان نياورده باشند . در قرآن فرموده : كسانى گمراه‌تر هستند كه از هواى نفس خود پيروى مىكنند و راهى جز راه خداوند را مىگيرند ، در جاى ديگر گفت آيا كسى كه مؤمن است مانند كسى است كه فاسق باشد مؤمن و فاسق هرگز با هم مساوى نيستند . در آيه‌اى ديگر فرمود : آيا كسى كه با بينه و بصيرت در راهى قدم مىگذارد مساوى است با آن كسى كه كوركورانه قدم در جاده‌اى مىگذارد ، و بين حق و باطل را در آيات قرآن روشن كرده و براى بندگان در اين باره عذرى نگذاشته است . خداوند با برهان و روشن كردن موضوعات حق و باطل را از هم جدا ساخته و مردم را در اشتباه قرار نداده است ، امت اسلامى پس از وفات رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله در تاريكى و كفر قرار گرفتند ، و با هم اختلاف كردند و از هم جدا شدند . مسلمانان را از هم پراكنده شدند و نسبت به اوصياء پيامبر تجاوز و تعدى كردند ، و اين بعد از آن بود كه خداوند براى اطاعت‌كنندگان پاداش و براى معصيت‌كنندگان عقاب معين فرمود ، اما آنها از هواى نفس خود پيروى كردند و اوامر خدا و رسولش را فراموش نمودند . خداوند متعال در قرآن فرموده : دسته دسته شدن اهل كتاب بعد از اين پيدا شد كه خداوند آنها را روشن كرده بود و راه‌ها را به آنان نشان داده بود ، و بعد فضيلت مؤمنان را آشكار كرد و گفت : كسانى كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته انجام مىدهند آنها بهترين مردمان مىباشند . بعد از آن از كرامت‌هائى كه براى مؤمنان فراهم كرده ، و همچنين عذاب‌هائى كه براى مشركان و كسانى كه با امر او و وليش مخالفت كردند مهيا ساخته وصف مىكند ، و بين صفات هدايت‌شدگان و يا تجاوزكاران فرق مىگذارد ، و در آيات قرآنى در اين موضوع به تفصيل گفتگو كرده است .