العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

430

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

به آن مىرسد . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : من شهر علم هستم ، و در جاى ديگرى گفت : من شهر حكمت مىباشم ، و على هم در آن شهر مىباشد ، اكنون هر كس طالب حكمت و يا علم هست بايد از آن در وارد گردد و علم و حكمت فرا گيرد . تمام اين مطالبى كه ذكر شد در كتاب خدا به آن تصريح شده است ، و كسانى هستند كه تاويل آن را مىدانند اكنون هر كس از آنها عدول كند و به طرف كسانى كه خود را عالم مىدانند بروند و از آنها پيروى كنند گرفتار شبهه مىشوند و بدون برهان و دليل خود را هلاك مىكنند و ديگران را هم به هلاكت مىرسانند . آنها زيان مىكنند و از كوشش خود استفاده‌اى نمىبرند ، و روز قيامت امامان آنها از پيروان خود اظهار برائت مىكنند و هنگامى كه عذاب خداوند را مشاهده نمايند دستشان از همه جا بريده مىشود و راه به جائى نمىبرند و حيران و سرگردان مىمانند . در دنيا حق و باطل ، ايمان و كفر ، علم و جهل ، سعادت و شقاوت و بهشت و دوزخ به هم آميخته ، و حق و باطل در دل هيچ انسانى جمع نمىگردند ، و خداوند در كتاب خود فرموده : پروردگار در دل هيچ مردى دو دل قرار نداده است . مردم هنگامى هلاك شدند كه بين رهبران حق و كفر فرقى قائل نشدند و همه را يكسان دانستند ، و گفتند : هر كس كه در جاى رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و إله نشست اطاعتش واجب مىباشد خواه نيكوكار و يا بدكار باشند و از همين جا هلاك شدند . خداوند متعال فرمود : آيا مسلمانان را مانند مجرمان قرار دهيم اين چه انتظارى است كه شما داريد ، در جاى ديگرى گفت : آيا كور و بينا با هم مساوى هستند و يا تاريكىها و روشنائىها با هم برابرند ، در باره كسانى كه رهبران كفر را رهبران راستين مىدانند ، و غاصبان حقوق را امامان بر حق مىشمارند و گمراهان را بر ظلم و فساد تاييد مىكنند فرمود : اين گونه عنوان‌ها و اسم‌ها را خود پديد آورده‌ايد و پدران شما خود را به اين عناوين مشغول كردند خداوند متعال در باره آنها چيزى كه دلالت بر حكومت آنان