پروردگار در باره كسانى كه بعد از وفات رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله بر ميراث آن جناب مسلط شدند فرمود : آيا كسى كه به طرف حق هدايت مىكند شايسته‌تر است كه مردم از او متابعت كنند يا كسى كه نمىتواند مردم را هدايت كند و خود محتاج هدايت مىباشد ، شما در اين جا چگونه داورى مىكنيد و در اين موضوع چه نظرى مىدهيد . اگر جايز بود جاهلان بر ملت حكومت كنند ابراهيم عليه السّلام به پدرش نمىگفت : چرا كسى را كه گوش ندارد و جايى را مشاهده نمىكند و كارى از وى برنمىآيد عبادت مىكنى ، مردم پيرو كسانى هستند كه از امامان حق اطاعت مىكنند . خداوند متعال در قرآن مجيد فرمود : روزى كه مردم را با نام رهبرشان دعوت مىكنيم ، كسانى كه نامه اعمالشان در دست راست آنها قرار گيرد آن‌ها نامه‌هاى اعمال خود را مىخوانند و مورد عقاب هم قرار نمىگيرند ، هر كس صادقان را براى خود امام بگيرد با آنها محشور مىشود و هر كس منافقان را رهبر اتخاذ كند با آنها محشور مىگردد . رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : مردم با دوستان خود محشور مىگردند ، ابراهيم عليه السّلام گفت : هر كس از من پيروى كند با من خواهد بود ، اصل ايمان علم است و خداوند براى علم اهلى معين كرده و مردم را به اطاعت و سؤال از آنها دعوت كرده و فرموده : شما از كسانى كه اهل ذكر هستند سؤال كنيد در صورتى كه خود عالم به آن نيستيد . در آيه‌اى ديگر مىفرمود : هنگام ورود به خانه‌ها از درهاى آن وارد شويد ، مقصود از خانه‌ها در اينجا آن خانه‌هائى است كه خداوند آنها را بزرگ دانسته و گفته : خانه‌هائى كه خداوند اجازه داده آن‌ها بلند گردند و ياد خدا در آنها جريان پيدا كند . بعد از اين معنى آن را روشن كرده تا جاهلان خيال نكنند كه آنها از نوع خانه‌هاى معمولى مىباشند و فرمود : در آن خانه‌ها مردانى هستند كه خريد و فروش آنها را از ياد خدا غافل نمىكند ، و هر كس در اين طرف علم را دنبال كند