العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
422
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
تا نتوانند انديشه كنند و حقيقت را دريابند ، در جاى ديگر گفت : ديدگان آنها كور شدهاند بلكه دلها كور نشدهاند و مانند اين آيات در قرآن زياد مىباشد ، و قلب اساس ايمان است . اما واجبات زبان و آن بيان كردن عقائد قلبى مىباشد و اظهار آن چه در نهان به آن ايمان آورده است ، خداوند متعال در اين باره مىفرمايد : با مردم به نيكى معاشرت كنيد و حسن عمل داشته باشيد نماز را برپا داريد و زكات را ادا كنيد ، در جاى ديگر فرمود : به سه خدا معتقد نباشيد از اين عقيده دست برداريد كه براى شما بهتر است و خداوند يكى است و شريك ندارد ، خدا به اظهار حق و خوددارى از باطل امر فرمود : واجبات گوش شنيدن اذكار خداوند و گوش دادن به تلاوت آيات قرآن ، و خوددارى از شنيدن آنچه خداوند را به خشم مىآورد ، پروردگار فرمود : هنگامى كه قرآن تلاوت مىگردد آن را گوش دهيد و خاموش باشيد ، شايد مورد رحمت خداوند قرار گيريد . در جاى ديگر فرمود : خداوند در قرآن براى شما نازل كرده كه هر گاه مشاهده كرديد و شنيديد به آيات خداوند كافر مىگردند و يا آنها را مسخره مىكنند ، شما با آنها مجالست نكنيد بگذاريد آنها در كفر خود فرو روند و در افكار خود غوطه بخورند . اما اگر انسان اشتباه كرد و يا موضوعى را فراموش ساخت و با آن جماعت به مصاحبت و مجالست مشغول شد و بعد متوجه گرديد كه بايد از آنها دورى كند و بلافاصله ارتباط خود را با آنها قطع كرد خداوند اين غفلت را بر آنها مىبخشد و آنها را مؤاخذه نمىكند . در جاى ديگر فرمود : آن دسته از بندگان مرا كه سخنان حق را مىشنوند و از بهترين آن پيروى مىكنند مژده و بشارت بده كه خداوند آنها را هدايت كرده و همانها صاحبان عقل و خرد و دانش و بصيرت و آگاهى و شناخت مىباشند . در آيهاى ديگر فرمود : هنگامى كه آنها سخنان لغو و بيهوده را مىشنوند