العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
423
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
اعراض مىكنند ، و مىگويند كارهاى ما براى خودمان باشد و اعمال شما براى خودتان ، شما سلامت باشيد و بدانيد كه ما دنبال جاهلان و نادانان نمىرويم و راه آنها را ادامه نمىدهيم ، در قرآن هر چه بر گوش واجب شده از باب ايمان مىباشند . اما واجبات چشم يكى از آنها نگاه كردن در آيات خداوند و پوشيدن ديده از آنچه خداوند حرام كرده است ، در قرآن مجيد مىفرمايد آيا آنها به شتر نگاه نمىكنند كه چگونه خلق شده است ، و به آسمان نظر نمىكنند كه چگونه بلند شده و به كوهها توجه ندارند كه چگونه بر جاى خود قرار گرفتهاند ، و به زمين نگاه نمىكنند كه چگونه پهن و هموار گرديده است . در آيه ديگرى فرمود : آنها به ملكوت آسمانها و زمين توجه ندارند و به مخلوقات خدا نگاه نمىكنند در جاى ديگر فرموده : به ميوههاى درخت هنگامى كه مىرسد توجه كنيد ، در آيه ديگر فرمود : هر كس بصيرت پيدا كند بنفع خودش مىباشد و هر كس كور شد بزيان او خواهد بود ، اين آيه در بينائى دلها و چشمها بسيار جامعيت دارد و حقيقت را روشن مىكند . در آيه ديگرى فرمود : ديدهها كور نيستند ولى دلهاى سينه كور مىباشند و حقيقت را دريافت نمىكنند ، در جاى ديگر فرمود : به مؤمنان بگو ديدگان خود را بپوشانند و دامنهاى خود را حفظ كنند ، اينها براى آنها پاكيزگى مىآورد ، معناى آيه اين است كه به عورت ديگرى نگاه نكند و اگر توانايى داشت به عورت خود هم نگاه نكند . در آيه ديگرى فرموده : بزنان مؤمن بگوئيد ديدگان خود را بپوشانند ، و عورتهاى خود را نگه دارند يعنى همان گونه كه دامنها را نگه مىدارند ، ديدگان خود را هم از نگاه كردن به اين و آن حفظ كنند زيرا نگاه كردن به صورتها موجب زنا و چيزهاى ديگر مىگردد . بعد از اين آنچه را كه بر گوش و چشم و عورت واجب كرده همه را در يك آيه ذكر كرده و گفته : شما خود را نمىپوشانيد و اباء نداريد از اينكه گوشها و ديدگان و پوستهاى شما را مشاهده كنند ، و شما خيال مىكنيد كه خداوند