العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
414
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
اما كسانى كه دلشان بيمار بود براى آنها جز پليدى چيزى ديگرى اضافه نمىشد ، در جاى ديگر گفتند ما داستانهاى بر حق آنها را برايت مىگوئيم ، آنها جوان مردانى بودند كه به خداى خود ايمان آوردند و ما هم بر هدايت آنها افزوديم ، و اگر همه يكسان بودند و زيادت و نقصانى در آنجا نبود كه آنها بر هم برترى و فضيلتى نداشتند . اگر زيادت نبود همه نعمتها مساوى مىشد و مردم همه با هم برابر بودند ، و تفضيل باطل مىشد ولى با ايمان كامل مؤمنان وارد بهشت مىگردند ، و با زيادت در ايمان درجات بيشترى بدست مىآورند ، و كسانى كه در ايمان نقصان داشته باشند وارد دوزخ مىگردند . گويد عرض كردم براى ايمان درجات و منازلى هست و مؤمنان گروهى بر گروه ديگر فضيلت پيدا مىكنند و مقامات آنها در نزد خداوند با هم تفاوت دارند ، فرمودند : آرى ، گفتم : براى من اين را تعريف كنيد تا نيك دريابم ، فرمود : خداوند بين مؤمنان مسابقه گذاشته همان گونه كه بين اسب سواران مسابقه نهادهاند . بعد از اين بين آنها در اين مسابقهها فضيلت قائل شد و هر كدام بيشتر عمل كردند پاداش بهترى خواهند داشت و از حقش هم كم نخواهد شد ، در اين جا مفضول بر فاضل و مسبوق بر سابق مقدم نخواهند شد ، گذشتگان اين امت و آيندهگان همه در اين عمل يكسان مىباشند . آرى آنها كه سابقه در ايمان دارند داراى فضيلت هستند ، و اگر چنين نبود آيندگان هم در پاداش با آنها مساوى مىشدند ، و اگر براى كسانى كه در ايمان پيش دستى كردند فضيلتى بر آنها كه ايمان خود را به تاخير انداختند نبود شما از آنها مقدم بوديد ، ولى خداوند مؤمنان سابق را به درجات ايمان از همديگر متمايز ساخته و با تاخير در ايمان گروهى را مقصر دانسته است . ما در ميان مؤمنان اكنون گروهى را مشاهده مىكنيم كه از گذشتگان بسيار عبادت مىكنند و بيشتر از آنها روزه مىگيرند و نماز مىگذارند و حج بجاى مىآورند و زكات مىدهند و جهاد و انفاق دارند ، و اگر بعضى از اعمال مؤمنان سابق