مردى به حضرت سجاد عليه السّلام عرض كرد چه مىگوئيد در باره مرديكه به آنچه بر محمد صلّى اللَّه عليه و إله فرود آمده و يا به آنچه قبل از او نازل گرديده است ايمان دارد ، او نماز مىخواند و زكات مىدهد و صله ارحام بجاى مىآورد و كارهاى شايسته انجام مىدهد . ولى با همه اين‌ها مىگويد : من نمىدانم حق با على است و يا ديگران امام عليه السّلام فرمود : تو در باره مردى كه همين كارها را مىكند ولى مىگويد من نمىدانم محمد راست مىگويد يا مسيلمه كذاب آيا اين شخص از اين اعمال سودى مىبرد يا خير گفت : خير او سودى نخواهد برد . امام عليه السّلام فرمود : رفيق تو هم اين چنين است ، چگونه به اين كتاب‌ها ايمان مىآورند كسانى كه نمىدانند محمد پيامبر است يا مسيلمه ، و همچنين چگونه اين به كتاب‌ها و آخرت ايمان مىآورند كسانى كه نمىدانند محمد پيامبر امت يا مسيلمه ، و همچنين چگونه به اين كتاب‌ها و آخرت ايمان مىآورند و يا از اعمال خود سود مىبرند در حالى كه نمىداند حق با على مىباشد و يا ديگران . امام حسن عسكرى عليه السّلام در تفسير آيه شريفه أُولئِكَ عَلى هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ فرمودند : كسانى كه داراى اين صفات شريفه هستند رستگار مىشوند و از آن چه مىترسند نجات پيدا مىكنند ، و به آنچه ايمان آورده‌اند فائز مىگردند و به سوى خداوند را پيدا مىنمايند . در تفسير آيه شريفه إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ ، فرمود : پس از اينكه خداوند مؤمنان را ستايش كرد از كافران و مخالفان كه در كفر خود ثابت هستند سخن گفت و فرمود : كسانى كه به خداوند كافر شدند و به آن چه مؤمنان اعتقاد پيدا كردند معتقد نشدند و با آنها مخالفت كردند . آنها به يگانگى خداوند و نبوت محمد صلّى اللَّه عليه و إله كافر شدند و به وصى او على ولى خدا و ائمه اطهار كه از بندگان خاص و نيكان خدا هستند ايمان نياوردند ، آن بندگانى كه به امور مردم و مصالح خدا ولايت دارند از آنها سرپرستى مىكنند . براى اين گونه مردم كه كافر شدند و حق را زير پا گذاشتند مساوى خواهد بود