كه در برابر او مانند هارون در برابر موسى عليه السّلام مىباشد و آن امام امير مؤمنان و رهبر متقيان على عليه السّلام مىباشد . على بن ابى طالب عليه السّلام پيشواى سپيد چهره‌گان و بهترين اوصياء و وارث علم پيامبران است و بعد از او دو سيد جوانان اهل بهشت حسن و حسين عليهما السّلام مىباشند و بعد از آن على بن الحسين عليهما السّلام است . بعد از آن محمد بن على شكافنده علوم پيامبران و بعد از او جعفر بن محمد وارث علوم اوصياء و بعد از او موسى بن جعفر ملقب به كاظم ، و بعد على بن موسى الرضا و بعد محمد بن على و بعد على بن محمد و بعد حسن بن على و بعد حجت قائم منتظر فرزند او عليهم السّلام هستند . گواهى مىدهم كه آنها امامان و اوصياء مىباشند و زمين در هيچ زمانى از امام بر حق و حجت خدا خالى نيست ، آنها ريسمان محكم خدا هستند و رهبران هدايت مىباشند و بر همه اهل دنيا حجتند تا آنگاه كه خداوند زمين را به وارث آن بدهد . هر كس با آنها مخالفت كند گمراه و گمراه‌كننده است و از صراط حق بدور مىباشد و راه هدايت را گم كرده است ، و آنها قرآن را تفسير مىكنند و از رسول خدا سخن مىگويند ، و بيان‌كننده حقايق مىباشند ، هر كس بميرد و آنها را نشناسد در جهالت مرده است . ورع و تقوى و پرهيزگارى و عفت و راستگوئى از دين و آئين آنها بشمار مىرود ، و محبت دوستان خدا واجب است و همچنين از دشمنان خدا و رهبران آنان بايد بىزارى حاصل كرد ، افعال بندگان خداوند مخلوق است و اين خلقت تقديرى است نه تكوينى . پروردگار خالق همه چيز است ، جبر و تفويض در كار نيست ، خداوند متعال بىگناهان را به جاى گناهكاران مؤاخذه نمىكند ، و كودكان را به گناه پدران عذاب نخواهد كرد ، و گناه ديگرى را به گردن ديگرى نمىگذارد ، و انسان آنچه كوشش كرده آن را خواهد ديد .