نمىدانند بار خدايا تو از همه چيز آگاهى و عيب‌ها را مىپوشانى . از علامت يكى از آنها اين است كه در او نيروى ايمان مشاهده مىكنى ، و حزم و احتياط و نرمش را در او مىنگرى ، او در ايمان به مرحله يقين رسيده ، و در طلب علم حريص است و فهم و دركش خوب مىباشد و علم را با حلم تؤام كرده است . در عين ملايمت باهوش مىباشد و در ثروت ميانه‌رو هست ، و در فقر و تنگدستى تميز و مرتب و زيبا منظر است و در سختيها صبر مىكند ، در عبادت خشوع دارد ، براى دردمندان رحمت است و حق را اداء مىكند و در كسب ملايم مىباشد . همواره دنبال حلال مىرود و طمع ندارد و پست و دنى نيست ، در هدايت مردم بانشاط مىباشد ، از شهوت‌ها خود را حفظ مىكند ، و در پايمردى نيك عمل است ، جاهل و مغرور نيست و همواره در فكر كارهاى خود مىباشد . او خود را در كارهاى نيك مقصر مىداند ، از كارهاى نيك خود هم واهمه دارد ، صبح مىكند در حالى كه مشغول ذكر است ، شب مىكند و همش سپاسگزارى مىباشد ، هنگامى كه بخواب مىرود از خواب غفلت مىترسد و صبح از خواب برمىخيزد خوشحال است اينكه به فضل و رحمت خداوند رسيده است . اگر با نفسش در كارى مشغول منازعه باشد خواسته نفس را اجابت نمىكند ، زيرا او در فكر جهان باقى است و از دنياى فانى گريزان است ، علم را با عمل مقرون كرده و علم را با حلم به هم آميخته است . همواره در نشاط مىباشد ، كسالت در او راه ندارد ، آرزوهايش نزديك است ، لغزشهايش اندك مىباشد ، همواره در انتظار مرگ است ، خدا را همواره ياد مىكند ، نفسش قانع مىباشد و جهل از وى فاصله دارد . دين خود را حفظ مىكند ، بيماريش مرده است ، خشمش را فرو مىبرد ، اخلاقش صاف مىباشد ، همسايگان از وى در آسايش مىباشند ، كارهايش آسان است ، خودخواهى در او راه ندارد ، صبرش بر همه روشن است ، و همواره در حال ذكر مىباشد .