پرهيزگاران تربيت گرديدى . اين حسين تو از پستان ايمان شير خوردى و با اسلام از شير گرفته شدى ، در حال حياة و ممات پاك و پاكيزه هستى ، ولى دلهاى اهل ايمان از دورى شما خوش نيست و دل آنها از اين جهت ريش است ، سلام و رضوان خدا بر تو باد ، گواهى مىدهم به طريقى رفتى كه برادرت يحيى بن ذكريا در آن راه گام برداشت . بعد از آن ديدگان خود را متوجه قبر كرد و گفت : السلام عليكم أيها الارواح التى حلت بفناء الحسين و أناخت برحله ، أشهد انكم أقمتم الصلاة و آتيتم الزكاة و امرتم بالمعروف و نهيتم عن المنكر و جاهدتم الملحدين و عبدتم اللَّه حتى اتاكم اليقين . بعد فرمود : سوگند به خداوندى كه محمد را براستى برانگيخت ما هم در مصائبى كه بر شما وارد شد شريك هستيم ، عطيه گفت : به جابر گفتم چگونه ما در مصائب آنها شريك هستيم در صورتى كه بيابانى را نپيموديم و از كوهى بالا نرفتيم ، و شمشيرى نزديم ، در حالى كه آنها قطعه قطعه شدند و بين سرها و بدن آنها جدائى افتاد ، فرزندان آنها يتيم و زنان آنها بيوه شدند . جابر گفت : اى عطيه از دوست خود رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله شنيدم فرمود : هر كس قومى را دوست بدارد خداوند آنها را در ثواب اعمال آنان شريك مىگرداند ، سوگند به خدائى كه محمد را براستى برانگيخت و او را به نبوت برگزيد ، نيت من و ياران من با آنها يكى مىباشند . اى عطيه مرا به طرف خانه‌هاى كوفه ببريد ، عطيه گويد هنگامى كه در بين راه بوديم جابر گفت : اى عطيه مىخواهى ترا وصيتى بكنم ، گمان نمىكنم بعد از اين با تو ملاقاتى داشته باشم ، با محبان آل محمد صلّى اللَّه عليه و إله دوست باشيد و با دشمنان آنها دشمنى كنيد اگر چه نماز گذار و روزه‌دار باشند . با دوستان آل محمد با محبت رفتار كنيد ، اگر آنها قدمى به طرف گناه برمىدارند ولى از سوى ديگر در محبت آنها هم قدمى ديگر برمىدارند ، دوستان آل محمد عليهم السّلام به طرف بهشت مىروند در صورتى كه دشمنان آنان به دوزخ خواهند رفت .