است و آن از زير قبه منزل فاطمه جريان دارد ، مانند كافور سفيد و مزه‌اش مانند زنجفيل و بويش مانند مشك مىباشد . آب از زير قبه جارى مىشود و جريان پيدا مىكند و شيعيان و دوستانش از آن مىآشامند ، قبه او چهار پايه دارد پايه از لؤلؤ سفيد كه از زير آن چشمه‌اى مىجوشد و در بهشت روان مىگردد آن چشمه را هم سلسبيل مىنامند ، و پايه‌اى از در زرد مىباشد كه از زير آن چشمه‌اى بنام طهور جارى مىگردد . پايه‌اى ديگر از زمرد سبز است كه از زير آن دو چشمه از عسل و خمر جارى مىگردند ، هر چشمه‌اى از اين چشمه‌ها به طرف پائين بهشت جريان دارند و فقط تسنيم به طرف بالا مىرود و خاصان اهل بهشت از آن مىنوشند كه آنها عبارتند از شيعيان على و دوستان او . و اين است معنى آيه شريفه يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ خِتامُهُ مِسْكٌ وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنِيمٍ عَيْناً يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ ، و اين نعمت‌ها براى آنها گوارا باد ، بعد گفت : به خداوند سوگند كسى آنها را دوست نمىدارد مگر كسانى كه خداوند از آنها پيمان گرفته باشد . 58 - جابر گويد : امام باقر عليه السّلام فرمود : خداوند جز ما و شيعيان ما را مورد رحمت خود قرار نمىدهد و شيعيان ما روز قيامت رستگار مىباشند ، و در حديث ديگرى امام باقر عليه السّلام فرمود : با محبت ما خداوند شما را مىآمرزد . 59 - عمار سندى گويد : به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم من به بلاد مشركان مسافرت مىكنم گروهى در نزد ما هستند كه مىگويند اگر در آن جا بميرى با آنها محشور مىگردى ، فرمود هنگامى كه آنجا مىروى از ما هم گفتگو مىكنى و مردم را به طرف ما فرا مىخوانى . عرض كردم آرى ، فرمود : هنگامى كه در اين شهرهاى مسلمان‌نشين مسافرت مىكنى مىتوانى از ما سخن بگوئى گفت : خير ، فرمود : هر گاه در بلاد شرك بميرى و در آن جا به خاك به روى روز قيامت يك امت محشور مىگردى و نورى در مقابلت خواهد بود كه تو را هدايت مىكند .