كه آنها را از نور خارج مىكنند و به تاريكىها هدايت مىنمايند ، گفتم مقصود در اين جا كفار هستند چون فرموده است وَ الَّذِينَ كَفَرُوا ، امام فرمود : مگر كافر نور دارد كه آنها را از نور خارج كند و به تاريكىها ببرد . مقصود آيه شريفه اين است كه آنها در نور اسلام بودند و بعد از اينكه دنبال امام جائرى كه از طرف خداوند معين نشده رفتند ، آنها را از نور اسلام بيرون مىكنند و به ظلمات كفر مىكشانند ، و خداوند هم براى آنها آتش را لازم گردانيد و گفت : أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ . 18 - مهزم اسدى گويد : از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم فرمود : خداوند متعال مىفرمايد : من هر كسى را كه به امام باطل ايمان بياورد عذاب خواهم كرد ، اگر چه آن مردم در كارهاى خود نيكو باشند و از هر كسى كه از امام حق پيروى كند مىگذرم اگر چه آن كس بدكار باشد . راوى گويد : عرض كردم خداوند از آن نمىگذرد ولى از اين‌ها مىگذرد ، فرمود : آرى خداوند آنها را از تاريكيها نجات مىدهد و به روشنائىها هدايت مىكند . در روايت ديگرى آمده كه فرمود : دشمنان امير المؤمنين على عليه السّلام در آتش مخلد هستند ، و اگر چه اهل ورع و تقوى و زهد و عبادت باشند ، و كسانى كه به على معتقد مىباشند در بهشت جاودان مىباشند اگر چه اهل گناه و معصيت باشند . 19 - در تفسير امام عليه السّلام است كه موسى بن جعفر عليهما السّلام در تفسير آيه شريفه أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْ وَ ما كانُوا مُهْتَدِينَ فرمود : آنها كسانى هستند كه دين خداوند را فروختند و در عوض كفر را برگزيدند . فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْ يعنى در تجارت آخرت سودى نبردند ، زيرا آنها آتش دوزخ و انواع عذاب آن را خريدند و از بهشتى كه براى آنان مهيا شده بود درگذشتند وَ ما كانُوا مُهْتَدِينَ يعنى بسوى حق و حقيقت و راه درست هدايت نشدند . هنگامى كه اين آيه شريفه فرود آمد گروهى نزد رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله آمدند و گفتند