مرگ خداوند بر او سخت مىگيرد و جانش را به سختى قبض مىكند تا هنگامى كه روز قيامت در محضر خداوند حاضر مىگردد گناهى نداشته باشد و بعد او را وارد بهشت مىگرداند . 16 - يعقوب بن شعيب گويد : خدمت حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم مردى همه كار را مىكند ولى به ولايت شما هم اعتقاد دارد ، فرمود : براى اين مرد اميد نجات هست ولى براى ناصبى هرگز اميد نجات نيست ، و اگر آن طور است كه مىگوئيد خداوند او را گرفتار فقر و يا بيمارى مىكند تا گناهانش پاك گردد و بعد او را از دنيا مىبرد . 17 - ابن ابى يعفور گويد : به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم من با مردم رفت و آمد دارم و گاهى با كمال تعجب مشاهده مىكنيم گروهى كه به ولايت شما عقيده ندارند و به ديگران دل بسته‌اند داراى امانت و صداقت و وفاء به عهد مىباشند . ولى از آن طرف كسانى كه به شما عقيده دارند و ولايت شما را قبول مىكنند مانند آنها امانت و صداقت ندارند و وفاء به عهد و پيمان‌ها نمىكنيد ، راوى گويد : در اين هنگام امام در جاى خود مستقر شد و متوجه من شد و فرمود : دين ندارند كسانى كه به ولايت امام جائرى اعتقاد پيدا مىكنند . از آن طرف هر كس به ولايت امام عادلى كه از جانب خداوند معين مىگردد اعتقاد پيدا كند براى او عتابى نخواهد بود ، گويد : گفتم : آنها دين ندارند و اين‌ها خطرى برايشان نيست ، فرمود : همچنين است بعد فرمود : مگر نشنيده‌اى كه خداوند در قرآن مجيد مىفرمايد : خدا دوست كسانى است كه ايمان آورده‌اند ، آن‌ها را از تاريكىها بيرون مىكند و به روشنايى وارد مىگرداند يعنى آنها را از تاريكىهاى گناه بيرون مىآورد و به توبه و مغفرت موفق مىدارد زيرا آنها به امام عادلى كه از طرف خداوند معين شده اعتقاد پيدا كرده‌اند . بعد فرمود : اما آيه شريفه و كسانى كه كافر شدند آنها دوستان طاغوت هستند