در اين هنگام فاطمه و فرزندان و شيعيان و كسانى كه به او محبت كرده‌اند وارد بهشت مىشوند و اين است معنى آيه شريفه لا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ يعنى وحشت روز قيامت وَ هُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خالِدُونَ آنها به خداوند سوگند فاطمه و فرزندان و شيعيان و احسان‌كنندگان به آنها مىباشند . 109 - اصبغ بن نباته گويد : به طرف امير المؤمنين على عليه السّلام رفتم تا به آن حضرت سلام كنم ، چندى نگذشت كه حضرت بيرون شد و من هم برخاستم و ايستادم ، امير المؤمنين كف دستش را در دست من گذاشت و انگشتان خود را در انگشتان من فرو برد و گفت : اى اصبغ گفتم : لبيك يا امير المؤمنين . على عليه السّلام گفت : ولى ما ولى خدا مىباشد و هنگامى كه در مىگذرد در مقام قرب قرار مىگيرد ، خداوند او را از آبى سرد و گوارا سيراب مىكند ، گفتم : يا امير المؤمنين اگر چه گناهكار باشد فرمود : آرى مگر در قرآن مجيد نخوانده‌اى كه خداوند مىفرمايد گناهان آنها تبديل به حسنات مىگردد و پروردگار آمرزنده است . 110 - امام باقر عليه السّلام فرمود : آيه شريفه فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ، در باره ما و شيعيان ما نازل شده است ، و اين در هنگامى است كه خداوند به فضل ما و شيعيان ما ندا مىكند ما شفاعت آنها را مىنمائيم و آنها هم شفاعت مىكنند ، آن وقت كسانى كه شفيعى ندارند مىگويند : ما شفيعى نداريم و حمايت‌كننداى نداريم . 111 - سماعة بن مهران گفت : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : وضع شما در ميان مردم چگونه است گفتم : بسيار بد و ما را از يهوديان و نصرانيان و مجوسان و مشركان هم بدتر مىدانند ، فرمود : نه به خداوند سوگند يك نفر از شما هم در ميان آتش ديده نخواهد شد . 112 - على عليه السّلام فرمود : من و رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله كنار حوض قرار مىگيريم و خاندان ما هم با ما خواهند بود ، هر كس مىخواهد نزد ما بيايد بايد به گفته‌هاى ما عمل كند و كارهاى ما را انجام دهد ، ما اهل بيت اهل شفاعت هستيم اينك براى ملاقات ما بشتابيد .