العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)

195

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)

از آن برخوردار مىباشند ، فرمود : خير فقط به شما اختصاص دارد و ديگران از آن بهره‌اى ندارند ، گفتم ما را به نامى زشت مىخوانند كه پشت ما از آن شكسته و دلهاى ما مرده و به خاطر آن خون ما را حلال مىدانند و استناد آنها به حديثى است كه فقهاى آنها روايت كرده‌اند . امام صادق عليه السّلام فرمود : مقصود شما از آن نام را فضه مىباشد گفتم آرى فرمود : نه به خداوند سوگند آنها اين نام را براى شما درست نكرده‌اند ، مگر شما نمىدانيد كه هفتاد نفر از بنى اسرائيل فرعون و قوم او را ترك كردند در آن هنگام كه كفر و ضلالت او روشن گرديد . آنها از فرعونيان دست برداشتند و به لشكريان موسى عليه السّلام پيوستند چون دريافتند كه موسى آنها را به طرف حق هدايت مىكند ، در اين جا اين گروه را رافضه خواندند به اين جهت كه آنها فرعون را ترك كردند و پيش از همه با او دشمنى مىكردند و به موسى اظهار علاقه مىنمودند و هارون و فرزندان آنها را دوست مىداشتند . خداوند متعال به موسى وحى فرمود كه نام آنها را در تورات ثبت مىكنم و اين نام را براى آنها بر مىگزينم ، موسى هم اين نام را براى آن گروه ثبت كرد ، و اين نام همچنان محفوظ بود تا هنگامى كه اين جماعت نام مزبور را به شما دادند ، اى ابا محمد آنها خير را ترك كردند و شما را از ثروت باز داشتند مردم به هر طرف رفتند و از هم جدا شدند . اما شما با اهل بيت پيغمبر خود عليهما السّلام مانديد و هر طرف كه آنها رفتند شما هم رفتيد ، و هر كس را خداوند برگزيد شما هم او را قبول كرديد ، و خواستيد آن كس را كه خداوند خواست ، اينك شما را مژده بدهم كه خداوند شما را رحمت كرده است ، از نيكوكاران شما قبول كرده و از بدكاران شما در گذشته است هر كس روز قيامت با شما هم عقيده نباشد حسنات او قبول نمىشود و گناهانش آمرزيده نمىگردد . اى ابو محمد آيا از سخنان من خوشحال شدى گفتم آرى باز هم بفرمائيد ،