العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
147
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
در عين نرمى و ملايمت نيرومند است ، و با يقين دنبال كارها را مىگيرد ، به دشمنان خود ستم نمىكند و به دوستانش ظلم روا نمىدارد ، در سختيها صبور مىباشد ، به كسى تعدى نمىكند ، هر چه دلش بخواهد انجام نمىدهد ، فقر جامه و صبر روپوش او مىباشد . در آمد او كم ولى افراد تحت تكفل وى زياد مىباشند ، زياد روزه دارد و شب مدتها در حال قيام بسر مىبرد ، و خوابش اندك مىباشد ، دلش پاك و دانشش پاككننده است ، هنگامى كه قدرت پيدا مىكند در مىگذرد ، هر گاه وعده دهد وفا مىكند ، از روى ميل روزه مىگيرد و براى خوف از خداوند نماز مىگذارد . در كارهايش هميشه دقت مىكند و به خوبى انجام مىدهد ميل اينكه كسى ناظر اعمال او مىباشد ندارد ، ديدگانش هميشه پائين ، دستش بخشنده و هيچ سائلى را رد نمىكند ، و اگر كسى هم احسان نمود بخالت او را ندارد ، همواره به برادران دينى كمك مىنمايد ، و نيكو كارى را فراموش نمىكند . سنجيده سخن مىگويد و زبان خود را از هر سخن نگه مىدارد ، در بغض خود غرق نمىگردد و در محبت خود هلاك نمىشود ، باطل را از دوست خود قبول نمىكند ، و حق را از دشمن خود قبول دارد ، دانش فرا مىگيرد براى اينكه به ديگران ياد دهد ، براى عمل كردن ياد مىگيرد . كينه در دل ندارد ، و بسيار سپاسگزارى مىكند ، روز دنبال امور زندگى مىرود ، و شبها براى گناهان خود استغفار مىكند ، اگر با اهل دنيا ارتباط برقرار مىكند از همه آنها زيركتر و باهوشتر مىباشد و اگر با اهل آخرت همكارى مىكند از همه آنها تقوايش بيشتر است . در كسب خود گرد شبهات نمىرود و اگر معاملهاى كه در آن برايش شكى حاصل شود خوددارى مىكند ، و در كارها دنبال كلاه شرعى نمىرود و براى فرار از حرام ظاهرى راه شرعى پيدا نمىكند ، از لغزشهاى دوستان خود در مىگذرد ، و مراعات رفاقت قديم را مىنمايد . 46 - موسى بن جعفر از پدرانش عليهم السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله به