ابو هريره روايت مىكند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : مصيبت و گرفتارى همواره گريبان مرد و زن مؤمن را مىگيرد و آنها در مال و يا بدن خود نقصان مشاهده مىكنند و يا فرزندان خود را از دست مىدهند و اينها براى اين است كه هر گاه در محضر پروردگار حاضر شدند گناهى نداشته باشند . رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : آنها كه در دنيا به سلامتى و تندرستى زندگى كردند در روز قيامت آرزو مىكنند كه كاش در دنيا با مقراض‌ها از هم جدا مىشدند و اين در هنگاميست كه آنها مشاهده مىكنند مبتلايان در دنيا چه پاداشهايى در برابر مصائب خود مىگيرند . خداوند متعال به داود گفت : اى داود به بندگان من بگوئيد اى بندگان هر كس به قضاء من راضى نگردد و از نعمت‌هاى من سپاسگزارى نكند ، و در گرفتاريها صبر نداشته باشد ، بايد خدائى جز من طلب كند . امام باقر عليه السّلام فرمود : اى فرزند من هر كس گرفتار يك ناراحتى شد و آن را از مردم مخفى نگه داشت و شكايت خود را نزد خداوند برد ، خداوند گرفتاريهاى او را بر طرف مىكند و بعد فرمود : خداوند بندگان خود را به اندازه محبت آنها گرفتار مىكند . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : خداوند متعال مىفرمايد : هر بنده‌اى را كه بخواهم وارد بهشت كنم او را مبتلا مىكنم و اين ابتلاء موجب كفاره گناهان او مىگردد ، و اگر گرفتارى بدنى براى او پيش نيامد روزى او را تنگ مىگردانم تا گناهانش سبك شود و اگر آن هم نشد در هنگام مرگ براى او سختى مىآورم تا بدون گناه وارد قيامت شود و داخل بهشت گردد . از آن طرف هر بنده‌اى را كه بخواهم وارد دوزخ كنم بدن او را سالم مىگردانم ، و اگر به اين راضى نشد او را در امن و امان از حاكم و سلطان قرار مىدهم ، و اگر آن هم نشد مرگ را بر او آسان خواهم گرفت تا روز قيامت حسنه‌اى نداشته باشد و وارد دوزخ گردد . امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند متعال مؤمن را به مصيبت و بلاء گرفتار