را مىكشند ، خداوند بندگان خود را به اندازه ايمان آنها گرفتار مىكند . 46 - ابن فرقد از حضرت صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : خداوند متعال در ضمن مناجات خود با موسى بن عمران عليه السّلام فرمود : اى موسى من مخلوقى گرامىتر از بنده مؤمن خلق نكرده‌ام ، من اگر او را مبتلا كردم خيرى براى او در نظر گرفته‌ام . من داناترم كه بنده مرا چه چيزى اصلاح مىكند او بايد در برابر گرفتاريها شكيبائى داشته باشد و از نعمت‌هائى كه به او داده‌ام سپاسگزارى كند و به قضاء من راضى باشد ، و اگر كارهائى كه موجب رضايت من انجام دهد و از دستورات من اطاعت كند او را با صديقان محشور مىنمايم . 47 - حضرت صادق عليه السّلام فرمود : هر گاه بنده‌اى گناهانش زياد شد و نتوانست گناهان را جبران كند خداوند او را مبتلا به حزن و غم در دنيا مىكند ، و اگر اين هم نشد او را در قبرش عذاب مىنمايد ، تا روز قيامت بدون گناه در محضر پروردگار حاضر گردد . 48 - على عليه السّلام فرمود : بىتابى در برابر گرفتارىها از همه چيز ناگوارتر مىباشد ، فرمود : گرفتارى براى ستمگران موجب ادب آنها مىشود ، و براى مؤمن آزمايش حساب مىگردد ، و براى پيامبران موجب درجات است و براى اولياء كرامت به حساب مىآيد . رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و إله فرمودند : هر كس گرفتار شد صبر كند ، و هر كس به خيرى رسيد سپاسگزارى كند ، و هر كس مظلوم واقع شد درگذرد و هر كس ستم كرد استغفار نمايد ، پرسيدند نتيجه آن چه خواهد شد فرمودند : آن جماعت در آسايش بسر خواهند برد و به راه حق هدايت خواهند گرديد . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : خداوند متعال با دوستان خود با مصائب و گرفتاريها پيمان مىبندد ، همان گونه كه بيمار از خانواده‌اش انتظار دارد كه از درمان او غفلت نكنند و خداوند دنيا را از بنده خود نگه مىدارد همان گونه كه مريض را از خوردن غذا نگه مىدارند .