و برخى گفتند : بلبل خوراك انبار كند و گفتند : عقعق انبارهاى زير زمينى دارد ولى آنها را فراموش مىكند ، مورچه بينى تيزى دارد ، و سبب نابوديش روئيدن بال او است كه وسيله فراوانى روزى گنجشكها شود ، زيرا او را در حال پروازش شكار كنند و أبو العتاهيه بدان اشاره كرده در گفته خود : چون براى مورچه پر درآيد * تا پرد مرگش رسد و رشيد پس از نكبت برمكيان بسيار بدين شعر مثل ميزد و مورچه با شش دست و پايش لانه‌اى كند و پس از آن در آن پيچها نهد تا آب باران در آن نرود و بسا براى همين لانه‌اى بالاى لانه‌اش سازد ، و اين براى ترس او است از بلبل نسبت بدان چه انبار كرده . بيهقى در شعب گفته : عدى بن حاتم طائى نان براى مورچه‌ها خرد ميكرد و ميگفت : اينها همسايه‌اند و حق همسايگى دارند و در باب وحش از فتح بن خرشف آيد كه زاهد بود و براى مورچه‌ها هر روز نان خورد ميكرد و در روز عاشوراء آن را نميخوردند . و در جانوران چيزى نيست كه چند برابر تن خود را بارها بدوش كشد جز مورچه تا نپسندد چند برابر را و هسته خرما را هم كه از آن سودى نبرد بكشد و اين از روى حرص باشد و خوراك چند سال را گرد كند با اينكه يك سال بيشتر عمر ندارد ، و از كارهاى شگفتش اينست كه در لانه زير زمين خود چند خانه و دهليز و بالا خانه و طبقه‌هاى آويزان سازد و همه را پر از دانه و ذخيره براى زمستان كند . رسته‌اى را فارسى گويند كه ميان مورچه‌ها چون زنبورند ميان مگس عسل و رسته‌اى را مورچه شير نامند كه جلوش چون روى شير است و دنبالش چون مورچه و بخارى و ديگران از پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله روايت كردند كه يك پيغمبرى زير درختى منزل كرد و مورچه‌اى او را گزيد و فرمان داد بنه‌اش را از زير آن برآوردند و آن را آتش زدند و خدا به او وحى كرد چرا يك مورچه را تنها آتش نزدى