العلامة المجلسي (مترجم :كمره اى)
104
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى)
ولى دور است از باور . 46 - در مجازات النبويه - 290 چاپ قاهره - رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله و سلم در پاسخ پرسش از شتر فرمود : اعنان شياطينند رو نكنند جز پس رونده و پشت نكنند جز پس رونده و سودشان نيايد جز از سمت اشأم . سيد رضى - رضي الله عنه - گفته : اعيان شياطين مجاز است چون اعنان بمعنى نواحى است و برخى گفتند عنان نواحى است نخست عقيده بصريانست و دوم از كوفيان و بهر دو گفته : منظور مبالغه در توصيف شتر است ببد خوئى و نافرمانى تا گويا شيطان فرمانده او است و مؤيد آنست قول آن حضرت صلى اللَّه عليه و إله و سلم : شتر از شيطان آفريده شده و فرموده او : بر كوهان هر شترى شيطانيست ، وانگه نزديك بدان چه از زمخشرى گذشت بيان كرده . 47 - در مجازات النبويه - 327 - فرمود صلى اللَّه عليه و إله دشنام ندهيد شتر را كه بند آرنده خونست : و همانا مقصود اينست كه چون براى ديه داده شود سبب قطع خونريزى گردد و خونخواهى نشود ، و اين حال را برگ پيوسته خونريزى مانند كرده كه چون وانهاده شود پياپى خون ريزد و چون درمان شود خون بند آيد . . 48 - در در منثور ( 3 : 329 ) از زيد بن ثابت كه بز نخواست بكشتى نوح درآيد و نوح دمش را گرفت و او را كشيد بكشتى و از اين رو دمش شكست و برگشت و عورتش پيدا شد ، و ميش رفت و بكشتى در آمد و دست بدمش كشيد و عورتش را پوشيد . 49 - در دلائل طبرى ( 88 دلائل الامامه ) : بسندى از ابى بصير كه با امام چهارم عليه السّلام به مكه رفتم و چون به ابواء رسيديم رمهاى گوسفند بود و ماده ميشى از رمه پس افتاده بود و سخت بع بع ميكرد و ببرهاش رو ميكرد و به سختى او را ميخواست ، و چون بره ميايستاد مادرش بنگ ميكرد و بره بدنبالش ميرفت و امام فرمود : اى ابى بصير ميدانى اين ميش ببررهاش چه ميگويد ؟ گفتم : نه به خدا نميدانم ، فرمود : ميگويد برمه برس زيرا خواهرت سال گذشته در اينجا پس افتاد و گرگ او را خورد .