اوراد و كارهائى دارد و كرامت نيازى ندارد و بسا خود به خود واقع شود و امتياز معجزه از كرامت اينست كه براى اثبات نبوتست . امام الحرمين دعوى اجماع كرده كه جادو از جز فاسق نشود و كرامت از او ميسر نيست : و نووى در زيادات روضه از مستولى ( مستوفى خ ب ) مانندش را آورده و سزد كه از حال كسى كه خرق عادت كند اعتبار گيرند اگر ديندار و پرهيزكار است خرق عادتش كرامت است و گر نه جادو است كه با ديوان سر و كار دارد . قرطبى گفته : جادو نيرنگ سازى است كه وسيله كسب است جز اينكه نازك كاريست و جز افرادى يگانه بدان پى نبرند ، مايه‌اش شناخت اشياء و دانستن تركيب آنها است در وقت مخصوص ، بيشتر خيال اندازيها است كه حقيقت ندارد در نزد كسى كه نميفهمد بزرگ نمايد چنانچه خدا تعالى در باره جادوگران فرعون فرموده « آوردند جادوئى بزرگ 116 - الاعراف ، سپس گفته : حق اينست كه برخى جادوها اثرى در دلها دارند و مهر يا دشمنى آرند ، و خير و شر برآرند در تنها به درد و بيمارى و آنچه مورد انكار است اينست كه جادو بيجان را جان دهد يا برعكس و مانند آنها - پايان - شارح مقاصد گفته : جادو نمايش خارق عادتست از نفسى بد و خبيث بواسطه كارهائى مخصوص كه آموزش و شاگردى دارند ، و از اين رو از معجزه و كرامت جداست ، امتياز ديگر جادو اينست كه طبق پيشنهاد نيست و در زمان و مكان و شرائط ويژه‌ايست ، و معارضه بردار است و مانندش آرند ، و جادوگر فسق آشكار كند و از برون و درون پليد است و رسوا در دنيا و ديگر سرا ، و جز آنها از وجوه امتياز و جادو نزد اهل حق ثابت است عقلا و شرع آن را ثابت كردند و همچنانست چشم زدن . معتزله گفتند جادو خواست چيزيست كه حقيقت ندارد چون شعبده كه از تردستى يا نيرنگ نهانيست دليل ما بر جواز همانست كه در باره اعجاز گذشت كه