خود ممكن است و قدرت خدا شامل كه آفريدگار او است و جادوگر ابزار كار و كاسب و بعلاوه مورد اجماع فقهاء است و همانا اختلاف در حكم آنست و وقوعش دليلها دارد . 1 - قول خدا تعالى « مىآموزند بمردم جادو را تا آخر آيه 102 - البقره » كه اشعار دارد باينكه در حقيقت ثابت است و مجرد اراده و ظاهر سازى نيست و اثر بخش در آن تنها خدا تعالى است . 2 - سوره الفلق كه جمهور مسلمانان اتفاق دارند كه در باره جادو كردن لبيد بن اعصم يهودى رسول خدا را صلى اللَّه عليه و آله نازل شده تا آنكه سه شب بيمار گرديده . 3 - روايت جادو كردن كنيزى عايشه را و هم ابن عمر را كه تا سه روز چلاق شده . اگر گويند : در صورتى كه جادو اثر داشت به همه پيغمبران و نيكان زيان ميرسانيد و جادوگران پادشاه بزرگى ميشدند ، چگونه رواست پيغمبر جادو شود با اينكه خدا فرموده « و نگهدارت خدا از شر مردم 67 - المائده » و فرموده پيروز نشود جادوگر هر جا آيد » و كافران پيغمبر را متهم ميكردند كه جادو شده و معلوم است كه دروغ ميگفتند . گوئيم ، جادوگر در هر زمان و در هر جا نيست و حكمش در هر آن و در هر چيز روا نيست ، پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله معصوم هست از اينكه مردمش نابود كنند يا در نبوتش رخنه اندازند نه از اينكه به دو زيانى رسد يا تنش دردى كشد ، و مقصود كفار از از اينكه مسحور است اين بوده كه بجادو ديوانه شده و كيش آنها را وانهاده اگر گويند در داستان موسى فرموده از جادويشان به خيال او آمد كه آنان ميشتابند ، و دليل است كه جادو حقيقت ندارد و همانا خيال افكنى است و ظاهر سازى . گوئيم : رواست كه جادوى آنها چنين بوده با اينكه باز هم حقيقتى داشته