گفته گمان غالب اينست كه كره آتش پر از روحانيات است . مسأله 4 [ در نام گذاشتن جن ] در نام گذاشتن جن دو قول است . يكم : اينكه جن بمعنى پوشيده است و بهشت را جنه گويند چون زمينش پوشيده از درخت است ، و سپر را جنّه چون آدمى را پوشاند ، و جن هم از ديده نهانند ، و جنون هم پوشنده خرد است ، و جنين هم در شكم مادرش نهانست و از آنست قول خدا تعالى « برگرفتند سوگندهاى خود را سپر » يعنى پرده عقيده فاسد خود ، و بنا بر اين بايد فرشته‌ها هم جن باشند چون به چشم نيايند جز اينكه گفته شود عرف آن را مخصوص پرى كرده . دوّم : اينكه چون نخست دربانان بهشت بودند نام آنها جن شده و قول نخست اقوى است . مسأله 5 [ در اختلاف جن و پرى ] - بدان كه چهار تيره مكلفند : فرشته ، آدمى ، پرى ، و ديو ، و اختلاف دارند كه جن و ديو يك جنسند و حقيقت واحده دارند يا پرى يك نوع است و ديو نوع ديگر چون آدمى و اسب ، و گفتند پرى نيك و بد دارد و بد آنها را ديو و شيطان نامند . مسأله 6 [ در رفتن پرى بدرون آدمى ] - مشهور است كه پريان در درون آدمى روند و معتزله آن را منكرند و معتقدان چند دليل آوردند . يكم : بنا بر اينكه پرى روح مجرد باشد در آمدنش در درون بمعنى تصرف او است در آن و اين دور نيست و اگر جاندار هوا منش لطيف نفوذ كن باشد كه شرح داديم نفوذش در درون آدميزاده دور نيست مانند جان و روان در تن انسان و جز آن . دوّم : قول خدا تعالى : برنخيزند جز مانند كسى كه شيطانش ديوانه كرده از مسّ . سوّم : قول آن حضرت صلّى اللَّه عليه و آله و سلم كه شيطان مانند خون در تن آدمى روانست .