العلامة المجلسي (مترجم :كمره اى)
231
بحار الأنوار (ج54) (آسمان و جهان) (فارسى)
فرموده « البته فراغت يابيم براى شما اى ثقلان * بكدام از نعمتهاى پروردگارتان تكذيب كنيد ، 41 و 42 الرحمن » و ثقلان پرى و آدمى است كه زمين را سنگين دارند يا دوش خود را از گناه سنگين دارند ، و فرمود : « و براى هر كه بترسد از مقام پروردگارش دو بهشت است ، 46 - الرحمن » از اين رو گفتند پريان مقربان و ابرار دارند مانند آدميان . و ابو حنيفه و ليث خلاف كردهاند و گفتند : ثواب مؤمن پرى اينست كه عذاب نكشد و بيشتر بر خلاف آنهايند تا برسد به ابو يوسف و محمّد و ابو حنيفه و ليث دليلى ندارند جز قول خدا « تا پناه دهد شما را از عذابى دردناك : 31 - الاحقاف » و قول او « هر كه ايمان آورد بپروردگارش نترسد از كاستى و عذاب ، 13 - الجن » كه در اين دو آيه براى مؤمن جن جز نجات از عذاب نويدى ندارد . و دو جواب دارد يكم اينكه بيان ثواب نشده نه اينكه ثواب بهشت ندارند . دوم اينكه اين گفته از جن نقل شده و روا است كه آنان جز همين را نفهميده بودند و ثوابى كه خدا براشان آماده كرده نميدانستند و گفتند : ببهشت كه بروند همراه آدميان نيستند و در حومه بهشت جا دارند . و در حديث ابن عباس است كه همه آفريده چهار دستهاند يكى همه در بهشت چون فرشتهها و ديگرى همه در دوزخ چون ديوها و سوم در بهشت و دوزخ هر دو چون پرى و آدمى كه ثواب و كيفر دارند ، و در حديث غرابتى هست از نظر اينكه ثواب فرشتهها بهشت نيست . و احمد دينورى حديث غريبى از مجاهد روايت كرده كه پرسش شد از مؤمنان جن كه ببهشت روند ؟ گفت روند ولى نه بخورند و نه بياشامند بلكه تسبيح و تقديس بدانها الهام شود و از آن لذت خوردن و نوشيدن برند و احاديثى دلالت بر عموم بعثت دارند . 1 - روايت مسلم از پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله كه به من سخنان جامع داده شده و به همه مردم