دشمنى با دشمنانش زيرا من خدا را در هفت آسمان عبادت كردم و در هفت سر زمين نافرمانى كردم و نيافتم فرشته مقرب و نه پيغمبر مرسلى جز آنكه بدوستى او تقرب ميجستند ، گويد سپس از چشمم نهان شد و آمدم حضور ابو جعفر و به او گزارش دادم ، فرمود : آن ملعون به زبانش ايمان آرد و بدلش كافر باشد . بيان : مقصود از هودج آنست كه عايشه روز جنگ جمل بر آن سوار بود 118 - عياشى از حسن بن عطيه كه شنيدم امام ششم عليه السّلام ميفرمود : راستى ابليس خدا را در آسمان چهارم به دو ركعت در 6 هزار سال عبادت كرد و مهلتى كه خدا به دو داد بازاى اين عبادت بود ( تفسير عياشى 2 : 24 ) 119 - ( 2 : 242 ) از وهب بن جميع وابسته اسحاق بن عمار كه پرسيدم از امام ششم عليه السّلام از گفته ابليس « پروردگارا مهلتم ده تا روزى كه مبعوث شوند فرمود : تو مهلت دارى تا روز وقت معلوم » وهب گفت : قربانت چه روزيست آن ؟ فرمود : اى وهب پندارى كه روز رستاخيز مردم است ، خدايش مهلت داده تا روزى كه قائم ما ظهور كند ، و چون قائم ما ظهور كند و در مسجد كوفه باشد ابليس آيد و برابرش زانو زند و گويد اى واى بر من از اين روز و قائم او را بگيرد از ناصيه‌اش و گردنش را بزند و اين روز وقت معلوم است . 120 - و از همان : 242 - از ابى جميله از امام ششم ، و از جابر از امام پنجم عليه السّلام گويد : گفتم : بفرما كه قول خدا « راستى تو به بنده‌هايم تسلطى ندارى » چه تفسيرى دارد ؟ فرمود : خدا فرموده است تو نميتوانى آنها را ببهشت يا دوزخ برى . بيان : يعنى آنها را وادارى به كارى كه موجب بهشت يا دوزخ باشد . 121 - عياشى - 3 : 369 - از ابى بصير كه شنيدم امام ششم عليه السّلام ميفرمود : و چون بخوانى قرآن را پناه جو به خدا از شيطان رجيم كه او را تسلطى نيست بر آنان كه ايمان دارند و بپروردگارشان توكل دارند همانا تسلط او بر آنانست كه دوستش