بعد از آن ، حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله به مدينه آمد و در مدينه ، آن حضرت را در ماه محرّم و نيمهء ماه صفر ، كوفتى و الَمى نبود . بعد از آن ، بيمارىاى عارض شد كه از دنيا رحلت فرمود . « 1 » و به روايت ديگر ، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرد كه فرمود : وقتى كه ولايت امير المؤمنين عليه السلام نازل شد و حضرت پيغمبر عليه السلام در غدير خُم ، مردم را امر فرمود كه به امارت بر آن حضرت ، سلام كنند ، يعنى بگويند : « السلام عليك يا أمير المؤمنين ! » ، پس ابو بكر و عمر ، به حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله گفتند كه : اين حكم ، از جانب خدا و رسول است ؟ فرمود : بلى ! حكمى است ثابت از جانب خدا و رسول . به درستى كه او ، امير مؤمنان و پيشواىِ متقيان و قائدِ غرّ المُحَجّلين است و خداى تعالى ، او را روز قيامت ، بر سرِ صراط مىنشانَد . پس « 2 » او دوستان خود را به بهشت مىفرستد و دشمنان خود را به جهنّم . بعد از آن ، خداى - عزَّ و جلَّ - اين آيه [ را ] فرستاد كه : « وَ لا تَنْقُضُوا الْأَيْمانَ بَعْدَ تَوْكِيدِها وَ قَدْ جَعَلْتُمُ اللَّهَ عَلَيْكُمْ كَفِيلًا إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ » . « 3 » و ترجمهء ظاهرش آن است كه : مشكنيد قَسَم‌هاى خود را بعد از آن كه آنها را محكم ساخته‌ايد ، و به تحقيق كه خداى تعالى را بر خود ، كفيل گردانيده‌ايد . به درستى كه خداى تعالى ، مىداند آنچه [ را ] شما مىكنيد . بعد از آن ، حضرت امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : مراد از « يمين مؤكّد » يا « تأكيد يمين » ، خبرى است كه رسول صلى الله عليه و آله از جانب خداى تعالى و از جانب خود داده . بعد از آن ، خداى تعالى « 4 » از براى ايشان « 5 » ، مَثَلى زده به آن كه فرموده : « وَ لا تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ أَنْكاثاً تَتَّخِذُونَ أَيْمانَكُمْ دَخَلًا بَيْنَكُمْ » . « 6 » و ترجمهء ظاهرش آن است كه : مثل آن زنى مباشيد كه رشتهء خود را گسست و تاب آن را بيرون كرد ، بعد از تابيدن . و خواهيد كه قَسَم‌هاى خود را مكر و حيله قرار دهيد در ميان خود . « 7 » يعنى به ظاهر ، قَسَم ياد كنيد كه وفاى به عهد و بيعت مىكنيم از روى حيله و در دل داشته باشيد كه وفا نكنيد . بعضى از مفسّرين گفته‌اند كه در مكّه ، زنى بود از قريش كه با كنيزان خود تا نصف روز ، مشغول

--> ( 1 ) . تفسير القمّى ، ج 1 ، ص 171 . ( 2 ) . الف : - « پس » . ( 3 ) . سورهء نحل ، آيهء 91 . ( 4 ) . ب : - « و از جانب خود داده . بعد از آن ، خداى تعالى » . ( 5 ) . ج : « او » . ( 6 ) . سورهء نحل ، آيهء 92 . ( 7 ) . تفسير القمّى ، ج 1 ، ص 389 ؛ اليقين ، ابن طاووس ، ص 105 ؛ بحار الأنوار ، ج 36 ، ص 148 ، ح 126 .