[ سى و سوم : غيبت ] سى و سوم از جملهء كبائر - چنانچه ظاهر حديث ابو ذر و بعضى اخبار است - ، غيبت كردن مؤمن است ، و حق تعالى ، در كلام مجيد فرموده : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَ لا تَجَسَّسُوا وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحِيمٌ » ؛ « 1 » يعنى : اى جماعتى كه ايمان آورده‌ايد ! اجتناب نماييد و دورى كنيد از بسيارى از گمان‌ها . به درستى كه بعضى از گمان‌ها گناه است . و تجسّس و تفحّص مكنيد و بايد كه بعضى از شما ، غيبت ديگرى نكند « 2 » . آيا دوست مىدارد يكى از شما كه گوشت برادر خود را در حالتى كه مُرده باشد ، بخورد ؟ پس البته از آن ، كراهت داريد . و بترسيد و حذر نماييد از عقوبات الهى . به درستى كه خداى تعالى ، بسيار قبول‌كننده است توبهء بندگان خود را و مهربان است به ايشان . شيخ طبرسى رحمه الله در جامع الجوامع ، روايت كرده كه آيهء غيبت ، وقتى نازل شد كه ابو بكر و عمر ، سلمان را پيش حضرت پيغمبر صلى الله عليه و آله فرستادند كه به جهت ايشان ، خوردنى بگيرد . حضرت ، او را پيش اسامه - كه خازن و ضابط مال آن حضرت بود - ، فرستاد كه اگر چيزى پيش او باشد ، به جهت ايشان بفرستد . اسامه گفت : چيزى نزد من ، حاضر نيست . چون سلمان باز گشت ، ايشان گفتند : « اسامه ، بخل ورزيد » و « سلمان را اگر به چاه سُمَيْحَه بفرستند ، آبش خشك خواهد شد » . بعد از آن ، ابو بكر و عمر ، پيش آن حضرت آمدند . فرمود : چيست مرا كه رنگ گوشت در دهن‌هاى شما مىبينم ؟ ! گفتند : يا رسول اللَّه ! ما امروز ، گوشت نخورده‌ايم . فرمود كه : امروز ، گوشتِ اسامه و سلمان مىخورديد . « 3 » و كلينى رضى الله عنه از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده كه فرمود : كسى كه در باب مؤمنى بگويد چيزى را كه چشم‌هاى او ديده و گوش‌هاى او شنيده باشد ، از اهل اين آيه است كه خداى تعالى فرموده : « إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ » ؛ « 4 » يعنى : به درستى كه آنهايى كه دوست مىدارند كه پهن و منتشر شود عيب‌ها و رسوايىها در ميان جماعتى كه ايمان آورده‌اند ، ايشان راست عذابى آزار رساننده . « 5 »

--> ( 1 ) . سورهء حجرات ، آيهء 12 . ( 2 ) . ج : « نكنيد » . ( 3 ) . جامع الجوامع ، ص 459 ( به نقل از : مستدرك الوسائل ، ج 9 ، ص 123 ، ح 10428 ) . ( 4 ) . سورهء نور ، آيهء 19 . ( 5 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 357 ، ح 2 .