و ظاهرتر آنست كه متأخّرين علماء ما - قدّس اللَّه أرواحهم - بر آن رفته‌اند كه : وقت مضيّق وقت فضيلت است نه وقت ادا ، و وقت ادا مىكشد تا وقت خاصّهء عشا داخل شود . بس برائتى كه امام عليه السّلام اظهار فرموده‌اند محمول است بر آنكه نسبت به كسى باشد كه تأخير تا آن وقت را كه عبارت از نمودار شدن ستاره‌ها است واجب داند . [ اهميت اذان و اقامه در نماز مغرب ] و سزاوار آنست كه اذان و اقامت نماز مغرب را ترك نكنى ، بدرستى كه جماعتى از علماء ما مثل سيّد مرتضى علم الهدى ، و ابن ابى عقيل ، و ابن جنيد - قدّس اللَّه أرواحهم - قائل به وجوب آن شده‌اند ، بلكه بعضى از علما نماز مغرب را به ترك اذان و اقامت آن عمدا باطل دانسته‌اند و حكم به بطلان نماز كرده‌اند . و هر گاه كه اذان گفتى پس فصل كن ميان اذان و اقامت به نفس زدنى يا نشستنى ، بدرستى كه روايت شده است از امام به حق ناطق امام جعفر صادق عليه السّلام كه آن حضرت فرموده‌اند : من جلس فيما بين اذان المغرب و الاقامة كان كالمتشحّط بدمه في سبيل اللَّه . يعنى : « هر كس در ميان اذان و اقامت نماز مغرب بنشيند ، بوده باشد ثواب او مانند ثواب كسى كه در راه خداى تعالى در خون خود تپيده باشد يعنى شهيد شده باشد » . و دعائى كه در ميان اذان و اقامت مغرب بايد خواند اينست : [ دعاى ما بين اذان و اقامهء مغرب ] اللّهمّ انّى اسألك باقبال ليلك و ادبار نهارك ، و حضور صلواتك و اصوات دعاتك ، و تسبيح ملائكتك ، ان تصلّى على محمّد و آل محمّد ، و ان تتوب علىّ ، إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ . [ خداوندا به رو آوردن شب و پشت كردن روزت ، و رسيدن وقت نمازهايت و صداهاى خوانندگانت و تسبيح فرشتگانت از تو مىخواهم كه بر محمّد و آل