محمّد درود فرستى ، و توبه مرا بپذيرى كه همانا توبه‌پذيرندهء توبه و مهربانى . ] و امّا استحباب فصل كردن در ميان اذان و اقامت مغرب به گامى ، در كتب فروع مذكور است و در ميان فقها مشهور ، نهايتش مستند آن غير معلوم است چه شيخ ما شيخ شهيد - قدّس سرّه - در كتاب « ذكرى » گفته كه حديثى ديده نشده است كه دلالت بر استحباب آن داشته باشد . و بايد گفت بعد از گفتن اقامت آنچه از ادعيهء مأثوره كه در بحث اذان و اقامت گفته شده . « 1 » بعد از آن افتتاح نماز كند با رعايت آدابى كه پيشتر مذكور شد . و بايد كه اختيار كنى از سوره‌ها در ركعت اول سورهء إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ يا سورهء أَلْهاكُمُ التَّكاثُرُ يا هر سوره كه در طول و قصر مشابه اينها بوده باشد ، چنانچه روايت كرده است شيخ الطّائفة در كتاب « تهذيب » به سند صحيح ، و در ركعت دوم سورهء توحيد . [ تعقيب نماز مغرب ] و بعد از فارغ شدن از نماز شروع به تعقيب كن به تكبيرات سه‌گانه ، و تسبيح فاطمهء زهرا - صلوات اللَّه عليها - بعد از آن سه مرتبه بايد گفت آن چيزى را كه روايت كرده است رئيس المحدثين در كتاب « من لا يحضره الفقيه » از امام به حق ناطق امام جعفر صادق عليه السّلام كه : الحمد للَّه الّذى يَفْعَلُ ما يَشاءُ * و لا يفعل ما يشاء غيره . [ سپاس خدائى راست كه هر چه خواهد مىكند ، و ديگران هر چه خواهند نتوانند كرد ] . [ بيان نافلهء مغرب ] بعد از آن برخيز و چهار ركعت نافلهء مغرب بگزار و اگر مىخواسته باشى كه تعقيب را به طول كشانى پس افضل آنست كه بعد از نافله بخوانى زياده بر آنچه

--> ( 1 ) در ص 75 .